[[{"content_id":239920,"content_number":0,"portal_id":32,"lang_id":"fa","content_title":"تبریک اعیاد شعبانیه همراه با احادیث ناب از امام حسین ع\r\n","content_rtitr":"","content_short_title":"","content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"ولادت امام حسین علیه السلام\r\n\r\nسالروز ولادت امام سجاد علیه السلام را به پیشگاه حضرت ولی عصر عجّل الله تعالی فرجه الشریف تهنیت و شادباش می گوییم.\r\n\r\nماه سیمای ماه اندیش\r\n\r\nنام بلند آوازه اش عباس و کنیۀ ماندگارش ابو فاضل، یا پدر فضیلت ها و رادمردی ها؛ و لقب پر افتخارش ماه بنى هاشم است.\r\n\r\nاین شخصیّت ارجمند، جوانى عدالت خواه و آزادمنش، شجاع و پراقتدار، زیبا و پرشکوه، و از نظر اندیشه و خرد، انسانى ژرفنگر و متفکر و پرواپیشه و بزرگمنش و آراسته به ارزش هاى اخلاقى و انسانى است.\r\n\r\nعباس علیه السلام انسانى هوشمند و ژرفنگر و آراسته به ایمانى آگاهانه و استوار و عمیق؛ به همراه حسین علیه السّلام دلیرانه مبارزه کرد و در آزمون سخت زندگى با به جان خریدن رنج ها و گرفتاری هاى بسیار در راه خدا سرفراز و سربلند سر بر آورد و پس از جهادى سترگ و شجاعانه، جان را در راه خدا هدیه کرد.\r\n\r\nاو در کربلا پرچمدار قهرمان و کار آمد اردوگاه آزادى بود و پس از شهادت یاران فداکار حسین علیه السّلام و قهرمانان هاشمى آن گاه که آب را ناجوانمردانه بر روى سالار شایستگان و خاندان و کودکانش بستند و فریاد تشنگى و دادخواهى آنان به آسمان برخاست، گام به پیش نهاد و رو به سالارش، حسین نمود و اجازۀ پیکار خواست. حسین علیه السّلام با مهرى وصف ناپذیر در پاسخ او فرمود: «یا اخى أنت صاحب لوایی.» جان برادر! تو پرچمدار قهرمان و پر اخلاص من هستى به همین جهت رفتنت بر من سخت گران است.\r\n\r\nزیبنده است که شایستگان با تامل در زرفنگری های پدر فضیلت­ ها و شایستگی­ ها، عباس، از او درس مجاهدت و مقابله با دشمن و پیروی از رهبر را فراگیرند.\r\n\r\n50 حدیث از امام حسین(ع)\r\n\r\n \r\n\r\nحدیث (1) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nلاتـَرفع حــاجَتَک إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب\r\nجز به یکى از سه نفر حاجت مبر: به دیندار، یا صاحب مروت، یا کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد\r\n\r\nتحف العقول ، ص 251) )\r\n\r\nحدیث (2) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nأیما اثنَین جَرى بینهما کلام فطلب أحدهما رضَـى الاخر کانَ سابقة الىَ الجنّة\r\nهر یک از دو نفـرى که میان آنها نزاعى واقع ی و یکـى از آن دو رضایت دیگرى را بجـویـد ، سبقت گیـرنـده اهل بهشت خـواهـد بــود\r\n\r\nمحجه البیصاء ج 4،ص (228)\r\n\r\nحدیث (3) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nلاأفلَحَ قـَومٌ اشتَـروا مَـرضـاتِ المَخلـُوق بسَخَطِ الخـالِق\r\nرستگـار نمی ی مـردمـى که خشنـودى مخلـوق را در مقـابل غضب خـالق خریدنـد\r\n\r\nتاریخ طبرى،ج 1،ص 239\r\n\r\nحدیث (4) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nإنَّ شِیعَتَنا مَن سَلمَت قُلُوبُهُم مٍن کلِّ غَشٍّ وَ غِلٍّ وَ دَغَلٍ\r\nبدرستی که شیعیان ما قلبشان از هرناخالصی و حیله و تزویر پاک است\r\n\r\nفرهنگ سخنان امام حسین ص 476\r\n\r\nحدیث (5) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nلا یأمَن یومَ القیامَةِ إلاّ مَن خافَ الله فِی الدُّنیا\r\nکسی در قیامت در امان نیست مگر کسی که در دنیا ترس از خدا در دل داشت\r\n\r\nمناقب ابن شهر آشوب ج4 (ص 69 )\r\n\r\nحدیث (6) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nأَعجَزالنّاسٍ مَن عَجَزَ عَنِ الدُّعاء\r\nعاجزترین مردم کسی است که نتواند دعا کند\r\n\r\nبحارالانوارج 93 (ص249 )\r\n\r\nحدیث (7) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nاَلبُکاءُ مِن خَشیةِ اللهِ نَجآةٌ مِنَ النّارِ\r\nگریه از ترس خدا سبب نجات از آتش جهنّم است\r\n\r\nحیات امام حسین ج 1 (ص 183)\r\n\r\nحدیث (8) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nمَن حاوَلَ اَمراً بمَعصِیَهِ اللهِ کانَ اَفوَتَ لِما یَرجُو وَاَسرَعَ لِمَجئ ما یَحذَرُ\r\nآن که در کاری که نافرمانی خداست بکوشد امیدش را از دست می دهد و نگرانیها به او رو می آورد.\r\n\r\nبحار الانوار ، ج 3 ،( ص 397)\r\n\r\nحدیث (9) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nاِنّ اَعفَی النّاسِ مَن عَفا عِندَقُدرَتِهِِ\r\nبخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.\r\n\r\nالدره الباهره ، (ص24)\r\n\r\nحدیث (10) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nلا یأمن یوم القیامة إلا من خاف الله فی الدنیا.\r\nهیچ کس روز قیامت در امان نیست ، مگر آن که در دنیا خدا ترس باشد.\r\n\r\nبحار الانوار،ج 4،(ص 19)\r\n\r\nحدیث (11) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nلا أفلح قوم إشتروا مرضاة المخلوق بسخط الخالق.\r\nکسانی که رضایت مخلوق را به بهای غضب خالق بخرند، رستگار نخواهند شد.\r\n\r\nمقتل خوارزمی،ج 1،(ص239)\r\n\r\nحدیث (12) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nمن حاول اَمرا بمعصیة الله کان اَفوت لما یرجو و اَسرع لما یحذر. \r\nکسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد ، دیرتر به آروزیش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد گرفتار می ی .\r\n\r\nبحارالانوار،ج78،(ص120)\r\n\r\nحدیث (13) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nمن طلب رضی الناس بسخط الله وکله الله إلی الناس . \r\nکسی که برای جلب رضایت و خوشنودی مردم ، موجب خشم و غضب خداوند ی، خداوند او را به مردم وا می گذارد.\r\n\r\nبحارالانوار،ج78،(ص126)\r\n\r\nحدیث (14) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nمن اَحبک نهاک و من اَبغضک اَغراک.\r\nکسی که تو را دوست دارد، از تو انتقاد می کند و کسی که با تو دشمنی دارد، از تو تعریف و تمجید می کند\r\n\r\nبحار الانوار،ج75،(ص128)\r\n\r\nحدیث (15) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nمن دلائل العالم إنتقادة لحدیثه و علمه بحقائق فنون النظر.\r\nاز نشانه های عالم ، نقد سخن و اندیشه خود و آگاهی از نظرات مختلف است .\r\n\r\nبحارالانوار،ج78،(ص119)\r\n\r\nحدیث (16) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nمن دلائل العالم إنتقادة لحدیثه و علمه بحقائق فنون النظر.\r\nاز نشانه های عالم ، نقد سخن و اندیشه خود و آگاهی از نظرات مختلف است .\r\n\r\nبحارالانوار،ج78،(ص119)\r\n\r\nحدیث (17) امام حسین(ع) فرمودند:\r\n\r\nلا تقولوا باَلسنَتکم ما ینقُص عَن قَدَرَکم\r\nچیزى را بر زبان نیاورید که از ارزش شما بکاهد\r\n\r\nجلاءالعیون،ج۲(ص۲۰۵)\r\n\r\nحدیث(18) امام حسین فرمودند:\r\n\r\nلا یأمن یوم القیامة إلا من خاف الله فی الدنیا.\r\nهیچ کس روز قیامت در امان نیست ، مگر آن که در دنیا خدا ترس باشد.\r\n\r\nبحار الانوار، ج 44، (ص 192)\r\n\r\nحدیث(19) امام حسین (ع) فرمودند:\r\n\r\nلا یکمل العقل إلا باتباع الحق .   \r\nعقل کامل نمی شود مگر با پیروی از حق .\r\n\r\nبحار الانوار، ج 78، (ص 127 )\r\n\r\nحدیث(20) امام حسین (ع) فرمودند:\r\n\r\nیاک و ما تعتذر منه ، فإن المؤمن لا یسیء و لا یعتذر، و المنافق کل یوم یسیء و یعتذر\r\nحذر کن از مواردی که باید عذرخواهی کنی ، زیرا مؤمن نه کار زشتی انجام می دهد و نه به عذرخواهی می پردازد، اما منافق همه روزه بدی می کند، و به عذرخواهی می پردازد.\r\n\r\nبحار الانوار، ج 78، (ص120)\r\n\r\nحدیث(21) امام حسین(ع) فرمودند:\r\n\r\nمُجالَسَةِ أهلِ الدِنَاءَة شَر، وَ مُجَالَسَةِ أَهلِ الفُسُوقِ ریبَة\r\n\r\nهمنشینی با سفلگان و افراد پست ناپسند است و همدمی گناهکاران موجب بدبینی مردم و از دست دادن اعتماد و اعتبار استی\r\n\r\nبحارالانوار، ج78، (ص 122)\r\n\r\nحدیث(22) امام حسین(ع) فرمودند:\r\n\r\nمُجالَسَةِ أهلِ الدِنَاءَة شَر، وَ مُجَالَسَةِ أَهلِ الفُسُوقِ ریبَة\r\n\r\nهمنشینی با سفلگان و افراد پست ناپسند است و همدمی گناهکاران موجب بدبینی مردم و از دست دادن اعتماد و اعتبار استی\r\n\r\nبحارالانوار، ج8، (ص 122)\r\n\r\nحدیث(23) امام حسین (ع) فرمودند:\r\n\r\nفَإنی لا أَرَی المَوتَ إلَّا السَّعادَةَ وَ الحَیاة مَعَ الظّالِمینَ إلّا بَرماًی\r\nبه درستی که من مرگ را جز سعادت نمی بینم و زندگی با ستمکاران را جز محنت نمی دانم.\r\n\r\nتحف العقول، (ص 245)\r\n\r\nحدیث (24) امام حسین(ع) فرمودند:\r\n\r\nمَن عَبَدَ اللهَ حَقَّ عِبادَتِهِ آتاهُ اللهُ فَوقَ أمانِیهِ وَ کفایتِهِی\r\nهر که خدا را، آن گونه که سزاوار اوست، بندگی کند، خداوند بیش از آرزوها و کفایتش به او عطا کندی\r\n\r\nبحار الأنوار، ج 71، (ص 183)\r\n\r\nحدیث (25) امام حسین (ع) فرمودند:\r\n\r\nإنَّ أجوَدَ النَّاسِ مَن أعطیَ مَن لا یرجُو.\r\nبخشنده ترین مردم کسی است که به آنکه چشم امید به او نبسته، بخشش کند.\r\n\r\nکشف الغمّة، ج2، (ص239 )\r\n\r\nحدیث (26) امام حسین (ع) فرمودند:\r\n\r\nإنَّ شیعَتَنا مَن سَلِمَت قُلوبُهُم مِن کلِّ غِشٍّ وَغِلٍّ وَدَغَلٍ\r\nبی‏ گمان شیعیان ما، دل‏هایشان از هر خیانت، کینه، و فریبکارى پاک است.\r\n\r\nبحارالأنوار، ج 68، (ص 156 )\r\n\r\nحدیث(27) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nمَن صَامَ ثَلَاثَةَ أَیامٍ مِن شَعبَانَ وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ وَ کانَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) شَفِیعَهُ یومَ القِیامَةِ\r\n\r\nهر کسی که سه روز از ماه شعبان را روزه بگیرد؛ بهشت بر او واجب می شود و در قیامت نیز پیامبر(ص) شفیع او خواهد بود\r\n\r\nوسائل ‏الشیعة ج 10 ، (ص 490)\r\n\r\nحدیث(28) امام حسین علیه السلام فرمودند:\r\n\r\nإنَّ حَوائِجَ النّاسِ إلَیکم مِن نِعَمِ اللهِ عَلَیکم فَلا تَمَلُّوا النِّعَمَ\r\nنیاز مردم به شما از نعمتهای خدا بر شما است، از این نعمت افسرده و بیزار نباشید\r\n\r\nبحار الأنوار، ج 74، (ص 205)\r\n\r\nحدیث(29) امام حسین (ع) می فرمایند:\r\n\r\nیَظهَرُ اللَّهُ قائِمَنا فَیَنتَقِمُ مِنَ الظّالِمینَ\r\nخداوند قائم ما را از پس پرده غیبت بیرون مى‏آورد و آن‏گاه او از ستم‏گران انتقام مى‏گیرد\r\n\r\nإثباة الهداة، ج 7، (ص 138)\r\n\r\nحدیث(30) امام حسین (ع) می فرمایند:\r\n\r\nأنَا قَتیلُ العَبَرَةِ لایَذکُرُنی مُؤمِنٌ إلّا استَعبَرَ\r\nمن کشته اشکم ؛ هر مؤمنى مرا یاد کند ، اشکش روان شود\r\n\r\nکامل الزیارات ، (ص 215)\r\n\r\nحدیث (31) امام حسین(ع) می فرمایند:\r\n\r\nاَللّهُمَّ لا تَسْتَدْرِجنى بِالاِْحسانِ وَ لا تُؤَدِّبْنى بِالْبَلاء\r\nخدایا! با غرق کردن من در ناز و نعمت، مرا به پرتگاه عذاب خویش مَکشان و با بلایا (گرفتارى‏ها) ادبم مکن\r\n\r\nعیون اَخبار الرضا، ج 1، (ص 107 ح 1)\r\n\r\nحدیث (32) امام حسین (ع) می فرمایند:\r\n\r\nلا یَکمُلُ العَقلُ اِلاّ بِاتِّباعِ الحَقِّ\r\nعقل، جز با پیروى از حق، کامل نمى‏شود\r\n\r\nاعلام الدین، (ص 298)\r\n\r\nحدیث (33) امام حسین علیه السلام می فرمایند:\r\n\r\nمِن دَلائِلِ عَلاماتِ القَبولِ : الجُلوسُ إلى‏ أهلِ العُقولِ\r\nاز نشانه‏ هاى خوش‏نامى و نیک‏بختى ، همنشینى با خردمندان است.\r\n\r\nبحارالأنوار، ج 75، (ص 119)\r\n\r\nحدیث (34) امام حسین (ع) می فرمایند:\r\n\r\nاَ یُّهَا النّاسُ نافِسوا فِى المَکارِمِ وَ سارِعوا فِى المَغانِمِ وَ لا تَحتَسِبوا بِمَعروفٍ لَم تَجعَلوا\r\n\r\nاى مردم در خوبى‏ها با یکدیگر رقابت کنید و در بهره گرفتن از فرصت‏ها شتاب نمایید و کار نیکى را که در انجامش شتاب نکرده‏اید، به حساب نیاورید.\r\n\r\nارشاد القلوب دیلمى، (ص 73)\r\n\r\nحدیث (35)  امام حسین(ع) می فرمایند:\r\n\r\nأَلاِستِدراجُ مِنَ اللّهِ سُبحانَهُ لِعَبدِهِ أَن یُسبِغَ عَلَیهِ النِّعَمَ وَ یَسلُبَهُ الشُّکر\r\nغافلگیر کردن بنده از جانب خداوند به این شکل است که به او نعمت فراوان دهد و توفیق شکرگزاری را از او بگیرد.\r\n\r\nتحف العقول،(ص 250)\r\n\r\nحدیث (36)امام حسین علیه السلام می فرمایند:\r\n\r\nمَن حاوَلَ اَمراً بمَعصِیَهِ اللهِ کانَ اَفوَتَ لِما یَرجُو وَاَسرَعَ لِمَجئ ما یَحذَرُ\r\nکسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد ، دیرتر به آروزیش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد گرفتار می شود .\r\n\r\nبحارالانوار،ج78،(ص120)\r\n\r\nحدیث (37)امام حسین علیه السلام می فرمایند:\r\n\r\nإنَّ شِیعَتَنا مَن سَلمَت قُلُوبُهُم مٍن کُلِّ غَشٍّ وَ غِلٍّ وَ دَغَلٍ\r\nبدرستی که شیعیان ما قلبشان از هرناخالصی و حیله و تزویر پاک است.\r\n\r\nفرهنگ سخنان امام حسین (ص 476)\r\n\r\nحدیث (38)امام حسین علیه السلام می فرمایند:\r\n\r\nلا یُکمَلُ العَقلُ اِلّا بِاتِّباعِ الحَق اَلاتَرَونَ اَنَّ الحَق لا یُعمَلُ بِه وَ الباطِل لا یُتَناهی عَنه\r\n\r\nعقل جز به پیروی از «حق» کمال نمی یابد آیا نمی بینید که به حق عمل نمی شود و از باطل نهی نمی شود؟\r\n\r\nبحار الانوار، ج 78،( ص 127)\r\n\r\nحدیث (39) امام حسین(ع) می فرمایند:\r\n\r\nاَللّهُمَّ لا تَستَدرِجنى بِالاِحسانِ وَ لا تُؤَدِّبنى بِالبَلاءِ ؛\r\nخدایا! با غرق کردن من در ناز و نعمت، مرا به پرتگاه عذاب خویش مَکشان و با بلایا (گرفتارى ‏ها) ادبم مکن.\r\n\r\nالدُّرًّةُ البَاهرة من الأصدَاف الطّاهِرة\r\n\r\nحدیث (40) امام حسین(ع) می فرمایند:\r\n\r\nلا یَأمَنُ یوم الْقِیامَةِ إلاّ مَنْ قَدْ خافَ اللهَ فی الدُّنْیا ؛\r\nکسى در روز قیامت از شدائد و أحوال آن در أمان نمى باشد، مگر آن که در دنیا از خداوند متعال ترس داشته باشد ـ و اهل گناه و معصیت نگردد-\r\n\r\nبحار الأنوار: ج 44، (ص 192، ح 5)\r\n\r\nحدیث (41) امام حسین(ع) می فرمایند:\r\n\r\nاَلبَخیلُ مَن بَخِلَ بِالسَّلامِ ؛\r\nبخیل کسی است که از سلام کردن بخل ورزد ) سلام نکند)\r\n\r\nتحف العقول(ص 253)\r\n\r\nحدیث (42) امام حسین(ع) می فرمایند:\r\n\r\nلِلسَّلامِ سَبعُونَ حَسَنَةً، تِسعٌ وَ سِتُّونَ لِلمُبتَدِءِ وَ واحِدَةٌ لِلرادِ ؛\r\nسلام کردن هفتاد حسنه و ثواب دارد شصت و نه ثواب از برای سلام کننده و یک ثواب برای جوابگو است (با وجود آنکه سلام کردن مستحب ولی جواب دادن آن واجب است(.\r\n\r\nتحف العقول (ص 253)\r\n\r\nحدیث (43) امام حسین(ع) می فرمایند:\r\n\r\nلاتـَرفع حــاجَتَک إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب ِ ؛\r\nجز به یکى از سه نفر حاجت مبر: به دیندار ، یا صاحب مروت ، یا کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد\r\n\r\nتحف العقول ، (ص 251)\r\n\r\nحدیث (44) امام حسین(ع) می فرمایند:\r\n\r\nمَن عَبَدَ اللهَ حَقَّ عِبادَتِهِ آتاهُ اللهُ فَوقَ أمانِیهِ وَ کفایتِهِ ؛\r\nهر که خدا را ، آن گونه که سزاوار اوست ، بندگی کند ، خداوند بیش از آرزوها و کفایتش به او عطا کند\r\n\r\nبحار الأنوار، ج 71، (ص 183)\r\n\r\nحدیث (45) امام حسین(ع) می فرمایند:\r\n\r\nاَلبُکاءُ مِن خَشیةِ اللهِ نَجآةٌ مِنَ النّار ؛\r\nگریه از ترس خدا سبب نجات از آتش جهنّم است\r\n\r\nحیات امام حسین ج 1 (ص 183)\r\n\r\nحدیث (46) امام حسین(ع) می فرمایند:\r\n\r\nمَن حاوَلَ أمراً بِمَعصِیةِ الله کان أفوتُ لما یَرجُوا و أسرَع لما یحذَر ؛\r\nکسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد ، دیرتر به آرزویش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد گرفتار می شود\r\n\r\nبحار الانوار، ج 78، (ص 120)\r\n\r\nحدیث (47) امام حسین(ع) می فرمایند:\r\n\r\n أیما اثْنَین جَرى بینهما کلام فطلب أحدهما رضَـى الاخر کانَ سابقة الىَ الجنّة ؛\r\nهر یک از دو نفـرى که میان آنها نزاعى واقع می شود و یکـى از آن دو رضایت دیگرى را بجـویـد ، سبقت گیـرنـده اهل بهشت خـواهـد بــود\r\n\r\nمحجه البیصاء ج 4،(ص 228)\r\n\r\nحدیث (48) امام حسین(ع) می فرمایند:\r\n\r\n لاأفلَحَ قـَومٌ اشتَـروا مَـرضـاتِ الْمَخلـُوق بسَخَطِ اْلخـالِق ؛\r\nرستگـار نمی شوند مـردمـى که خشنـودى مخلـوق را در مقـابل غضب خـالق خریدنـد.\r\n\r\nتاریخ طبرى،ج 1،(ص 239)\r\n\r\nحدیث (49) امام حسین(ع) می فرمایند:\r\n\r\n اِنّ اَعفَی النّاسِ مَن عَفا عِندَقُدرَتِهِ ِ؛\r\nبخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.\r\n\r\nالدره الباهره ، (ص24)\r\n\r\nحدیث (50) امام حسین(ع) می فرمایند:\r\n\r\n أمن حاول اَمرا بمعصیة الله کان اَفوت لما یرجو و اَسرع لما یحذر ؛\r\nکسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد ، دیرتر به آروزیش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد گرفتار می شود.\r\n\r\nبحارالانوار،ج78،(ص120)\r\n\r\n \r\n\r\n1 - قالَ الاْ مامُ عَلی بنُ الْحسَین، زَیْنُ الْعابدین عَلَیْهِ السَّلامُ: ثَلاثٌ مَنْ کُنَّ فیهِ مِنَ الْمُۆمِنینَ کانَ فی کَنَفِ اللّهِ، وَ أظَلَّهُ اللّهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ فی ظِلِّ عَرْشِهِ، وَ آمَنَهُ مِنْ فَزَعِ ‏الْیَوْمِ الاْکْبَرِ: مَنْ أعْطی النّاسَ مِنْ نَفْسِهِ ما هُوَ سائِلهُم لِنَفْسِهِ، و رَجُلٌ لَمْ یَقْدِمْ یَداً وَ رِجْلاً حَتّی یَعْلَمَ أنَّهُ فی طاعَةِ اللّهِ ‏قَدِمَها أوْ فی مَعْصِیَتِهِ، وَ رَجُلٌ لَمْ یَعِبْ أخاهُ بِعَیْبٍ حَتّی یَتْرُکَ ذلکَ الْعِیْبَ مِنْ نَفْسِهِ.(1)\r\n\r\nسه حالت و خصلت در هر یک از مۆمنین باشد در پناه خداوند خواهد بود و روز قیامت در سایه رحمت عرش ‏الهی می باشد و از سختی ها و شداید محشر در امان است.\r\n\r\nاوّل آن که به  مردم  چیزی را دهد که از آنان برای خویش می خواهد (آنچه برای خود می پسندد را به آنان عطا کند).\r\n\r\nدوّم آن قدم از قدم برندارد تا آنکه بداند آن حرکتش در راه اطاعت خداست یا معصیت و نافرمانی او\r\n\r\nسوّم از برادر مومن خود (به عیبی که در خود نیز دارد ) عیب جویی نکند تا آنکه آن عیب را از خودش دور سارد\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏2 - قال علیه السلام:  ثَلاثٌ مُنْجِیاتٌ لِلْمُۆْمِن: کَفُّ لِسانِهِ عَنِ النّاسِ وَاغتِیابِهِمْ، وَإ شْغالُهُ نَفْسَهُ بِما یَنْفَعُهُ لاَِّخِرَتِهِ وَدُنْیاهُ، وَطُولُ الْبُکأ ‏عَلی خَطیئَتِهِ .(2)\r\n\r\nسه چیز موجب نجات انسان مومن خواهد بود:\r\n\r\nنگهداری زبانش از حرف زدن درباره مردم غیبت آنان،\r\n\r\nمشغول شدنش به خویشتن با کارهایی ‏که برای آخرت و دنیایش ‍ مفید باشد.\r\n\r\nو بسیار گریستن بر اشتباهاتش.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏3 - قال علیه السلام: أَرْبَعٌ مَنْ کُنَّ فِیهِ کَمَلَ إِسْلَامُهُ وَ مُحِّصَتْ ذُنُوبُهُ وَ لَقِیَ رَبَّهُ وَ هُوَ عَنْهُ رَاضٍ وَفَاءٌ لِلَّهِ بِمَا یَجْعَلُ عَلَى نَفْسِهِ لِلنَّاسِ وَ صِدْقُ لِسَانِهِ مَعَ النَّاسِ وَ الِاسْتِحْیَاءُ مِنْ کُلِّ قَبِیحٍ عِنْدَ اللَّهِ وَ عِنْدَ النَّاسِ وَ حُسْنُ خُلُقِهِ .(3) \r\n\r\nچهار خصلت است که در هرکس باشد، ایمانش کامل، گناهانش بخشوده خواهد بود، و در حالتی خداوند را ‏ملاقات می کند که از او راضی و خوشنود است:\r\n\r\n‏1 - تقوای الهی با کارهایی که برای مردم به به دوش می کشد.\r\n\r\n‏2 - راست گوئی و صداقت با مردم .\r\n\r\n‏3 - حیا و پاکدامنی نسبت به تمام زشتی های در پیشگاه خدا و مردم.\r\n\r\n‏4 - خوش اخلاقی و خوش برخوردی با خانواده ی خود.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏4 - قال علیه السلام: یَا ابْنَ آدَم، إ نَّکَ لا تَزالُ بَخَیْرٍ ما دامَ لَکَ واعِظٌ مِنْ نَفْسِکَ، وَ ما کانَتِ الْمُحاسَبَةُ مِنْ ‏هَمِّکَ، وَ ما کانَ الْخَوْفُ لَکَ شِعارا.(4)\r\n\r\nای فرزند آدم، همیشه در عافیت و خیر خواهی بود  مادامی که از درون خود پند دهنده ای داشته باشی و محاسبه (نفس) از کارهای مهمت باشد و ترس از (عاقبت امور) سرلوحه ات گردد.\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏5 - قال علیه السلام: وَ أمّا حَقُّ بَطْنِکَ فَأنْ لا تَجْعَلْهُ وِعأ لِقَلیلٍ مِنَ الْحَرامِ وَلا لِکَثیرٍ، وَ أنْ تَقْتَصِدَ لَهُ فِی ‏الْحَلالِ.(5)\r\n\r\nحقّی که شکم بر تو دارد این است که آن را ظرف چیزهای حرام - چه کم و چه زیاد - قرار ندهی و (نیز) در ‏چیزهای حلال میانه روی کنی.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏6 - قال علیه السلام: مَنِ اشْتاقَ إلی الْجَنَّةِ سارَعَ إلی الْحَسَناتِ وَ سَلا عَنِ الشَّهَواتِ، وَ مَنْ أشْفَقَ مِنَ النارِ ‏بادَرَ بِالتَّوْبَةِ إلی اللَّهِ مِنْ ذُنُوبِهِ وَ راجَعَ عَنِ الْمَحارِمِ.(6)\r\n\r\nکسی که مشتاق بهشت باشد در انجام کارهای نیک، سرعت می نماید و شهوات را زیر پا می گذارد و ‏هرکس از آتش جهنم هراسناک باشد به درگاه خداوند از گناهانش توبه می کند و از گناهان و چیزهای حرام روی برمی گرداند.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏7 - قال علیه السلام: طَلَبُ الْحَوائِجِ إلی النّاسِ مَذَلَّةٌ لِلْحَیاةِ وَ مَذْهَبَةٌ لِلْحَیاء، وَ اسْتِخْفافٌ بِالْوَقارِ وَ هُوَ الْفَقْرُ ‏الْحاضِرِ، وَ قِلَّةُ طَلَبِ الْحَوائِجِ مِنَ النّاسِ هُوَ الْغِنَی الْحاضِر.(7)\r\n\r\nدست نیاز به سوی مردم دراز کردن، سبب ذلّت و خواری در زندگی و در معاشرت خواهد بود. و نیز موجب از بین رفتن حیا و کاهش وقار خواهد گشت. و همین خود فقر بالفعل است(که گریبانگیر شخص شده) و (اما) کم بودن نیازمندیها از مردم خود غنا و توانمندی بالفعل است (که شخص به آن آراسته است).‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏8 - قال علیه السلام:اَلْخَیْرُ کُلُّهُ صِیانَةُ الانْسانِ نَفْسَهُ.(8)\r\n\r\nتمام سعادت و خوشبختی، حفظ (و کنترل اعضا و جوارح خود از هرگونه بدی) از سوی خویش است.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏9 - قال علیه السلام: سادَةُ النّاسِ فی الدُّنْیا الاَسْخِیاء، وَ سادَةُ الناسِ فی الاخِرَةِ الاتْقیاء.(9)\r\n\r\nدر این دنیا سرور مردم، سخاوتمندان هستند؛ و در قیامت سیّد و سرور مردم، پرهیزکاران خواهند بود.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏10 - قال علیه السلام: مَنْ زَوَّجَ  لِلّهِ، وَ وَصَلَ الرَّحِمَ تَوَّجَهُ اللّهُ بِتاجِ الْمَلَکِ یَوْمَ الْقِیامَةِ.(10)\r\n\r\nهرکس برای (رضا و خوشنودی) خداوند ازدواج نماید و با خویشان خود صله رحم نماید، خداوند او را در قیامت ‏مفتخر و سربلند می گرداند.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n\r\n\r\n‏11 - قال علیه السلام: إنَّ أفْضَلَ الْجِهادِ عِفَّةُ الْبَطْنِ وَ الْفَرْجِ.(11) \r\n\r\nبا فضیلت ترین و مهمترین مجاهدتها، عفت شکم و عورت است (از چیزهای حرام و شبهه ‏ناک).‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏12 - قال علیه السلام: مَنْ زارَ أخاهُ فی اللّهِ طَلَبا لاِنْجازِ مَوْعُودِ اللّهِ، شَیَّعَهُ سَبْعُونَ ألْفَ مَلَکٍ، وَ هَتَفَ بِهِ ‏هاتِفٌ مِنْ خَلْفٍ ألا طِبْتَ وَ طابَتْ لَکَ الْجَنَّةُ، فَإذا صافَحَهُ غَمَرَتْهُ الرَّحْمَةُ.(12)\r\n\r\nهرکس به دیدار دوست و برادر خود برود و برای رضای خداوند او را زیارت نماید به امید آن که به وعده های ‏الهی برسد، هفتاد هزار فرشته او را همراه و مشایعت خواهند کرد، و نیز هاتفی از پشت سر ندایش در دهد که بهشت گوارایت باد‏ که از آلودگی ها پاک شدی . پس چون با دوست و برادر خود دست دهد و مصافحه کند  رحمت فرایش خواهد گرفت.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏13 - قال علیه السلام:إ نْ شَتَمَکَ رَجُلٌ عَنْ یَمینِکَ، ثُمَّ تَحَوَّلَ إلی یَسارِکَ فَاعْتَذَرَ إلَیْکَ فَاقْبَلْ مِنْهُ.(13)\r\n\r\nچنانچه شخصی از سویی تو را بدگویی کند، و سپس برگردد و از سوی دیگر پوزش طلبد، عذرخواهی و پوزش او را پذیرا باش.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏14 - قال علیه السلام: عَجِبْتُ لِمَنْ یَحْتَمی مِنَ الطَّعامِ لِمَضَرَّتِهِ، کَیْفَ لایَحْتَمی مِنَ الذَّنْبِ لِمَعَرَّتِهِ.(14)\r\n\r\nتعجّب دارم از کسی که  به خاطر ضررهای غذا نسبت به ( تشخیص خوب و بد ) خوراکش ‍ اهتمام می ورزد ، چگونه نسبت به گناهان به خاطر زشتی و زیانش اهمیّت نمی دهد.\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏15 - قال علیه السلام: مَنْ أطْعَمَ مُۆْمِنا مِنْ جُوعٍ أطْعَمَهُ اللّهُ مِنْ ثِمارِ الْجَنَّةِ، وَ مَنْ سَقی مُۆْمِنا مِنْ ظَمَأ ‏سَقاهُ اللّهُ مِنَ الرَّحیقِ الْمَخْتُومِ، وَ مَنْ کَسا مُۆْمِنا کَساهُ اللّهُ مِنَ الثّیابِ الْخُضْرِ.(15)\r\n\r\nهرکس مۆمن گرسنه ای را طعام دهد خداوند او را از میوه های بهشت اطعام می نماید، و هر که تشنه ای ‏را آب دهد خداوند از چشمه گوارای بهشتی سیرابش می گرداند، و هرکس مومن برهنه ای را لباس بپوشاند ‏خداوند او را از لباس سبز بهشتی خواهد پوشاند.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏16 - قال علیه السلام: إنَّ دینَ اللّهِ لایُصابُ بِالْعُقُولِ النّاقِصَةِ، وَ الاَّْرأ الْباطِلَةِ، وَ الْمَقاییسِ الْفاسِدَةِ، وَ لایُصابُ إلاّ بِالتَّسْلیمِ، فَمَنْ سَلَّمَ لَنا سَلِمَ، و مَنِ اهْتَدی بِنا هُدِی، وَ مَنْ دانَ بِالْقِیاسِ وَ الرَّأی هَلَکَ.(16)\r\n\r\nبه وسیله عقل ناقص و نظریه های باطل، و قیاسهای فاسد و بی اساس نمی توان به دین خدا دست یافت؛  تنها وسیله رسیدن به دین واقعی، تسلیم محض می باشد؛ پس هرکس تسلیم ما اهل بیت باشد (از هر انحرافی) در امان است و هر که به وسیله ما هدایت یابد خوشبخت ‏خواهد بود. و شخصی که با قیاس و نظریات شخصی خود بخواهد دین را دریابد، هلاک می گردد.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏17 - قال علیه السلام: الدُّنْیا سِنَةٌ، وَ الاَّْخِرَةُ یَقْظَةٌ، وَ نَحْنُ بَیْنَهُما أضْغاثُ احْلامِ.(17)\r\n\r\nدنیا همچون نیمه خواب (چرت ) است و آخرت بیداری می باشد و ما در این میان این دو در خواب پریشانیم.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏18 - قال علیه السلام: مِنْ سَعادَةِ الْمَرْءِ أنْ یَکُونَ مَتْجَرُهُ فی بِلادِهِ، وَ یَکُونَ خُلَطاۆُهُ صالِحینَ، وَ تَکُونَ لَهُ أوْلادٌ ‏یَسْتَعینُ بِهِمْ(18)\r\n\r\nاز سعادت مرد آن است که در شهر خود کسب و تجارت نماید و معاشرینش افرادی صالح و ‏نیکوکار باشند، و نیز دارای فرزندانی باشد که با آنان یاری گردد و کمک حال او باشند.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏19 - قال علیه السلام: آیاتُ الْقُرْآنِ خَزائِنُ الْعِلْمِ، کُلَّما فُتِحَتْ خَزانَةٌ، فَیَنْبَغی لَکَ أنْ تَنْظُرَ ما فیها.(19)\r\n\r\nآیه های قرآن، هر کدام آن، خزینه علوم (خداوند) است، هر گاه خزینه ای باز می شود شایسته است که خوب در آن بنگری.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏20 - قال علیه السلام: مَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ بِمَکَّة لَمْ یَمُتْ حَتّی یَری رَسُولَ اللّهِ صَلّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ، وَ یَرَی مَنْزِلَهُ ‏فی الْجَنَّةِ(20)\r\n\r\nهر که قرآن را در مکّه مکرّمه ختم کند نمی میرد مگر آن که حضرت رسول اللّه و نیز جایگاه خود را در ‏بهشت رۆیت می نماید.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏21 - قال علیه السلام: یا مَعْشَرَ مَنْ لَمْ یَحِجَّ اسْتَبْشَرُوا بِالْحاجِّ إذا قَدِمُوا فَصافِحُوهُمْ وَ عَظِّمُوهُمْ، فَإنَّ ذلِکَ ‏یَجِبُ عَلَیْکُمْ تُشارِکُوهُمْ فی الاْجْرِ.(21) \r\n\r\nشماهائی که به مکّه نرفته اید و در مراسم حجّ شرکت نکرده اید، بشارت باد شماها را به آن حاجیانی که ‏بر می گردند، با آن ها - دیدار و - مصافحه کنید تا در پاداش و ثواب حجّ آن ها شریک باشید.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏22 - قال علیه السلام: الرِّضا بِمَکْرُوهِ الْقَضا، مِنْ أعْلی دَرَجاتِ الْیَقینِ.(22)\r\n\r\nراضی بودن به سخت ترین مقدّرات الهی از عالی ترین مراتب ایمان و یقین خواهد بود.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏23 - قال علیه السلام: ما مِنْ جُرْعَةٍ أحَبُّ إلی اللّهِ مِنْ جُرْعَتَیْنِ: جُرْعَةُ غَیْظٍ رَدَّها مُۆْمِنٌ بِحِلْمٍ، أوْ جُرْعَةُ ‏مُصیبَةٍ رَدَّها مُۆْمِنٌ بِصَبْرٍ.(23)\r\n\r\nنزد خداوند متعال حالتی محبوب تر از یکی از این دو حالت نیست:\r\n\r\nحالت غضب و غیظی که مۆمن با بردباری و حلم از آن بگذرد و دیگری حالت بلا و مصیبتی که مۆمن آن را ‏با شکیبائی و صبر بگذراند.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏24 - قال علیه السلام: مَنْ رَمَی النّاسَ بِما فیهِمْ رَمَوْهُ بِما لَیْسَ فیِهِ.(24) \r\n\r\nهرکس مردم را عیب جوئی کند و عیوب آنان را بازگو نماید و سرزنش کند، دیگران او را متهّم به آنچه در او نیست ‏می کنند.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏25 - قال علیه السلام: مُجالَسَةُ الصَّالِحیِنَ داعِیَةٌ إلی الصَّلاحِ، وَ أدَبُ الْعُلَمأ زِیادَةٌ فِی الْعَقْلِ.(25)\r\n\r\nهم نشینی با صالحان انسان را به سوی صلاح و خیر می کشاند، و معاشرت و هم صحبت شدن با علما، ‏سبب افزایش عقل است.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏26 - قال علیه السلام: إنَّ اللّهَ یُحِبُّ کُلَّ قَلْبٍ حَزینٍ، وَ یُحِبُّ کُلَّ عَبْدٍشَکُورٍ.(26)\r\n\r\nهمانا خداوند دوست دارد هر قلب حزین و غمگینی را (که در فکر نجات و سعادت خود باشد) و هر بنده ‏شکرگزاری را دوست دارد.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n\r\n\r\n‏27 - قال علیه السلام:إنَّ لِسانَ ابْنَ آدَمٍ یَشْرُفُ عَلی جَمیعِ جَوارِحِهِ کُلَّ صَباحٍ فَیَقُولُ: کَیْفَ أصْبَحْتُمْ؟\r\n\r\nفَیَقُولُونَ: بِخَیْرٍ إنْ تَرَکْتَنا، إ نَّما نُثابُ وَ نُعاقَبُ بِکَ.(27)\r\n\r\nزبان آدمی بر تمام اعضا و جوارحش تسلط دارد هر روز صبحگاهان زبان انسان بر آنها می گوید: چگونه شب را به روز رساندید؟\r\n\r\nجواب دهند: اگر تو ما را رها کنی خوب و آسوده هستیم، چون که ما به وسیله تو مورد ثواب و عقاب قرار ‏می گیریم.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏28 - قال علیه السلام: ما تَعِبَ أوْلِیاء اللّهُ فِی الدُّنْیا لِلدُّنْیا، بَلْ تَعِبُوا فِی الدُّنْیا لِلاَّْخِرَةِ.(28)\r\n\r\nدوستان و اولیاء خدا در فعالیّت های دنیوی خود را برای دنیا به زحمت نمی اندازند و خود را خسته نمی کنند ‏بلکه برای آخرت زحمت می کِشند.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏29 - قال علیه السلام: لَوْ یَعْلَمُ النّاسُ ما فِی طَلَبِ الْعِلْمِ لَطَلَبُوهُ وَ لَوْ بِسَفْکِ الْمُهَجِ وَ خَوْضِ اللُّجَجِ.(29)\r\n\r\nچنانچه مردم منافع و فضایل تحصیل علوم را می دانستند هر آینه آن را تحصیل می کردند گرچه با ریخته ‏شدن خونها و یا فرو رفتن زیر آب ها در گرداب های خطرناک باشد.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏30 - قال علیه السلام: لَوِ اجْتَمَعَ أهْلُ السّماء وَ الاْ رْضِ أنْ یَصِفُوا اللّهَ بِعَظَمَتِهِ لَمْ یَقْدِرُوا.(30)\r\n\r\nچنانچه تمامی اهل آسمان و زمین گِرد هم آیند و بخواهند خداوند متعال را در جهت عظمت و جلال توصیف ‏و تعریف کنند، قادر نخواهند بود.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏31 - قال علیه السلام: ما مِنْ شَیْیءٍ أحبُّ إلی اللّهِ بَعْدَ مَعْرِفَتِهِ مِنْ عِفَّةِ بَطْنٍ وَ فَرْجٍ، وَ ما شَیْیءٌ  أحَبُّ إلی اللّهِ مِنْ أنْ یُسْألَ.(31)\r\n\r\nبعد از معرفت به خداوند چیزی محبوب تر از عفت شکم و عورت نیست، و نیز محبوبترین کارها نزد خداوند درخواست نیازمندیها به درگاهش ‍ می باشد.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏32 - قال علیه السلام: یابْنَ آدَم إ نَّکَ مَیِّتٌ وَ مَبْعُوثٌ وَ مَوْقُوفٌ بَیْنَ یَدَی اللّهِ عَزَّ وَ جَلّ مَسْۆُولٌ، فَأعِدَّ لَهُ ‏جَوابا.(32)\r\n\r\nای فرزند آدم (ای انسان، تو) خواهی مُرد و سپس محشور می شوی و در پیشگاه خداوند جهت سوال و ‏جواب احضار خواهی شد، پس جوابی (قانع کننده و صحیح در مقابل سۆالها) برایش مهیّا و آماده کن.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏33 - قال علیه السلام: نَظَرُ الْمُۆْمِنِ فِی وَجْهِ أخِیهِ الْمُۆْمِنِ لِلْمَوَدَّةِ وَ الْمَحَبَّةِ لَهُ عِبادَة.(33)\r\n\r\nنظر کردن مۆمن به صورت برادر مۆمنش از روی علاقه و محبّت عبادت است.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏34 - قال علیه السلام: إیّاکَ وَ مُصاحَبَةُ الْفاسِقِ، فَإنّهُ بائِعُکَ بِأکْلَةٍ أوْ أقَلّ مِنْ ذلِکَ وَ إ یّاکَ وَ مُصاحَبَةُ الْقاطِعِ ‏لِرَحِمِهِ فَإنّی وَجَدْتُهُ مَلْعُونا فی کِتابِ اللّهِ.(34)\r\n\r\nبر حذر باش از دوستی و همراهی با فاسق چون که او به یک لقمه نان و چه بسا کمتر از آن هم، تو را ‏می فروشد؛ و مواظب باش از دوستی و صحبت کردن با کسی که قاطع رحم (کسی که ارتباط خویشاوندی را بریده) می باشد چون که او را در ‏کتاب خدا ملعون یافتم.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏35 - قال علیه السلام: أشَدُّ ساعاتِ ابْنِ آدَم ثَلاثُ ساعاتٍ: السّاعَةُ الَّتی یُعایِنُ فیها مَلَکَ الْمَوْتِ، وَ السّاعَةُ ‏الَّتی یَقُومُ فیها مِنْ قَبْرِهِ، وَ السَّاعَةُ الَّتی یَقِفُ فیها بَیْنَ یَدَیِ اللّه تَبارَکَ وَ تَعالی، فَإمّا الْجَنَّةُ وَ إمّا إلَی ‏النّارِ.(35)\r\n\r\nمشکل ترین و سخت ترین لحظات و ساعات دوران ها برای انسان، سه مرحله است:\r\n\r\n‏1 - آن موقعی که عزرائیل بر بالین انسان وارد می شود و می خواهد جان او را برگیرد.\r\n\r\n‏2 - آن هنگامی که از درون قبر زنده می شود و در صحرای محشر به پامی خیزد.\r\n\r\n‏3 - آن زمانی که در پیشگاه خداوند متعال - جهت حساب و کتاب و بررسی اعمال - قرار می گیرد و نمی داند ‏راهی\r\n\r\nبهشت و نعمت های جاوید می شود و یا راهی دوزخ و عذاب دردناک خواهد شد.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏36 - قال علیه السلام:إ ذا قامَ قائِمُنا أذْهَبَ اللّهُ عَزَوَجَلّ عَنْ شیعَتِنا الْعاهَةَ، وَ جَعَلَ قُلُوبَهُمْ کُزُبُرِ الْحَدیدِ، ‏وَ جَعَلَ قُوَّةَ الرَجُلِ مِنْهُمْ قُوَّةَ أرْبَعینَ رَجُلاً.(36) \r\n\r\nهنگامی که قائم ما ( حضرت حجّت، روحی له الفدأ و عجّ) قیام و خروج نماید خداوند بلا و آفت را از شیعیان ‏و پیروان ما بر می دارد ودلهای ایشان را همانند قطعه آهن محکم می نماید، و نیرو و قوّت هر یک از ایشان ‏به مقدار نیروی چهل نفر دیگران خواهد شد.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏37 - قال علیه السلام: عَجَباً کُلّ الْعَجَبِ لِمَنْ عَمِلَ لِدارِ الْفَناء وَ تَرَکَ دارَالْبقاء.(37)\r\n\r\nبسیار عجیب است از کسانی که برای این دنیای زودگذر و فانی کار می کنند و خون دل می خورند ولی ‏آخرت را که باقی و ابدی است رها و فراموش کرده اند.‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏38 - قال علیه السلام: رَأیْتُ الْخَیْرَ کُلَّهُ قَدِ اجْتَمَعَ فِی قَطْعِ الطَّمَعِ عَمّا فِی أیْدِی النّاسِ.(38)\r\n\r\nتمام خیرات و خوبی های دنیا و آخرت را در چشم پوشی و قطع طَمَع از زندگی و اموال دیگران می بینم ‏‏(یعنی قناعت داشتن ).‏\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏39 - قال علیه السلام: مَنْ لَمْ یَکُنْ عَقْلُهُ أکْمَلَ ما فیهِ، کانَ هَلاکُهُ مِنْ أیْسَرِ ما فیهِ.(39)\r\n\r\nکسی که بینش و عقلش کاملترین چیزش نباشد هلاکتش آسانترین چیزش است.\r\n\r\n‏\r\n\r\n‏40 - قال علیه السلام:إنَّ الْمَعْرِفَةَ، وَ کَمالَ دینِ الْمُسْلِمِ تَرْکُهُ الْکَلامَ فیما لایُغْنیهِ، وَ قِلَّةُ ریائِهِ، وَ حِلْمُهُ، ‏وَ صَبْرُهُ، وَ حُسْنُ خُلْقِهِ.(40)\r\n\r\nهمانا معرفت و کمال دین مسلمان در گرو رها کردن سخنان و حرف هایی است که به حالش ‏سودی ندارد.\r\n\r\nهمچنین از ریاء و خودنمایی دوری جستن و در برابر مشکلات زندگی بردبار و شکیبا بودن و نیز دارای اخلاق ‏پسندیده و نیک سیرت بودن است.‏\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n \r\n\r\n‏1- تحف العقول: ص 204، بحارالا نوار: ج 75، ص 141، ح 3.\r\n\r\n‏2- تحف العقول: ص 204، بحارالا نوار: ج 75، ص 140، ح 3.\r\n\r\n‏3- مشکاة الا نوار: ص 172، بحارالا نوار: ج 66، ص 385، ح 48.\r\n\r\n‏4- مشکاة الا نوار: ص 246، بحارالا نوار: ج 67، ص 64، ح 5.\r\n\r\n‏5- تحف العقول: ص 186، بحارالا نوار: ج 71، ص 12، ح 2.\r\n\r\n‏6- تحف العقول: ص 203، بحارالا نوار: ج 75، ص 139، ح 3.\r\n\r\n‏7- تحف العقول: ص 210، بحارالا نوار: ج 75، ص 136، ح 3.\r\n\r\n‏8- تحف العقول: ص 201، بحارالا نوار: ج 75، ص 136، ح 3.\r\n\r\n‏9- مشکاة الا نوار: ص 232، س 20، بحارالا نوار: ج 78، ص 50، ح 77.\r\n\r\n‏10- مشکاة الا نوار: ص 166، س 3.\r\n\r\n‏11- مشکاة الا نوار: ص 157، س 20.\r\n\r\n‏12- مشکاة الا نوار: ص 207، س 18.\r\n\r\n‏13- مشکاة الا نوار: ص 229، س 10، بحارالا نوار: ج 78، ص 141، ح 3.\r\n\r\n‏14- أعیان الشّیعة: ج 1، ص 645، بحارالا نوار: ج 78، ص 158، ح 19.\r\n\r\n‏15- مستدرک الوسائل: ج 7، ص 252، ح 8.\r\n\r\n‏16- مستدرک الوسائل: ج 17، ص 262، ح 25.\r\n\r\n‏17- تنبیه الخواطر، معروف به مجموعة ورّام: ص 343، س 20.\r\n\r\n‏18- وسائل الشیعة: ج 17، ص 647، ح 1، ومشکاة الا نوار: ص 262.\r\n\r\n‏19- مستدرک الوسائل: ج 4، ص 238، ح 3.\r\n\r\n‏20- من لا یحضره الفقیه: ج 2، ص 146، ح 95.\r\n\r\n‏21- همان مدرک: ج 2، ص 147، ح 97.\r\n\r\n‏22- مستدرک الوسائل: ج 2، ص 413، ح 16.\r\n\r\n‏23- مستدرک الوسائل: ج 2، ص 424، ح 21.\r\n\r\n‏24- بحار الا نوار: ج 75، ص 261، ح 64.\r\n\r\n‏25- بحارالا نوار: ج 1، ص 141، ضمن ح 30، و ج 75، ص 304.\r\n\r\n‏26- کافی: ج 2، ص 99، بحارالا نوار: ج 71، ص 38، ح 25.\r\n\r\n‏27- اصول کافی: ج 2، ص 115، وسائل الشّیعة: ج 12، ص 189، ح 1.\r\n\r\n‏28- بحارالا نوار: ج 73، ص 92، ضمن ح 69.\r\n\r\n‏29- اصول کافی: ج 1، ص 35، بحارالا نوار: ج 1، ص 185، ح 109.\r\n\r\n‏30- اصول کافی: ج 1، ص 102، ح 4.\r\n\r\n‏31- تحف العقول: ص 204، بحارالا نوار: ج 78، ص 41، ح 3.\r\n\r\n‏32- تحف العقول: ص 202، بحارالا نوار: ج 70، ص 64، ح 5.\r\n\r\n‏33- تحف العقول: ص 204، بحارالا نوار: ج 78، ص 140، ح 3.\r\n\r\n‏34- تحف العقول: ص 202، بحارالا نوار: ج 74، ص 196، ح 26.\r\n\r\n‏35- بحار الا نوار: ج 6، ص 159، ح 19، به نقل از خصال شیخ صدوق.\r\n\r\n‏36- خصال: ج 2، ص 542، بحارالا نوار: ج 52، ص 316، ح 12.\r\n\r\n‏37- بحارالا نوار: ج 73، ص 127، ح 128.\r\n\r\n‏38- اصول کافی: ج 2، ص 320، بحارالا نوار: ج 73، ص 171، ح 10.\r\n\r\n‏39- بحارالا نوار: ج 1، ص 94، ح 26، به نقل از تفسیر امام حسن عسکری علیه السلام.\r\n\r\n‏40- تحف العقول: ص 202، بحارالا نوار: ج 2، ص 129، ح 11.\r\n\r\n \r\n\r\n \r\nتاریخ انتشار: ۳ روز پیش | شناسه مطلب: 239615\r\n\r\n \r\n","content_html":"

ولادت امام حسین علیه السلام<\/p>\r\n\r\n

سالروز ولادت امام سجاد علیه السلام را به پیشگاه حضرت ولی عصر عجّل الله تعالی فرجه الشریف تهنیت و شادباش می گوییم.<\/p>\r\n\r\n

ماه سیمای ماه اندیش<\/p>\r\n\r\n

نام بلند آوازه اش عباس و کنیۀ ماندگارش ابو فاضل، یا پدر فضیلت ها و رادمردی ها؛ و لقب پر افتخارش ماه بنى هاشم است.<\/p>\r\n\r\n

این شخصیّت ارجمند، جوانى عدالت خواه و آزادمنش، شجاع و پراقتدار، زیبا و پرشکوه، و از نظر اندیشه و خرد، انسانى ژرفنگر و متفکر و پرواپیشه و بزرگمنش و آراسته به ارزش هاى اخلاقى و انسانى است.<\/p>\r\n\r\n

عباس علیه السلام انسانى هوشمند و ژرفنگر و آراسته به ایمانى آگاهانه و استوار و عمیق؛ به همراه حسین علیه السّلام دلیرانه مبارزه کرد و در آزمون سخت زندگى با به جان خریدن رنج ها و گرفتاری هاى بسیار در راه خدا سرفراز و سربلند سر بر آورد و پس از جهادى سترگ و شجاعانه، جان را در راه خدا هدیه کرد.<\/p>\r\n\r\n

او در کربلا پرچمدار قهرمان و کار آمد اردوگاه آزادى بود و پس از شهادت یاران فداکار حسین علیه السّلام و قهرمانان هاشمى آن گاه که آب را ناجوانمردانه بر روى سالار شایستگان و خاندان و کودکانش بستند و فریاد تشنگى و دادخواهى آنان به آسمان برخاست، گام به پیش نهاد و رو به سالارش، حسین نمود و اجازۀ پیکار خواست. حسین علیه السّلام با مهرى وصف ناپذیر در پاسخ او فرمود: «یا اخى أنت صاحب لوایی.» جان برادر! تو پرچمدار قهرمان و پر اخلاص من هستى به همین جهت رفتنت بر من سخت گران است.<\/p>\r\n\r\n

زیبنده است که شایستگان با تامل در زرفنگری های پدر فضیلت­ ها و شایستگی­ ها، عباس، از او درس مجاهدت و مقابله با دشمن و پیروی از رهبر را فراگیرند.<\/p>\r\n\r\n

50 حدیث از امام حسین(ع)<\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

حدیث (1) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

لاتـَرفع حــاجَتَک إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب
\r\nجز به یکى از سه نفر حاجت مبر: به دیندار، یا صاحب مروت، یا کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد<\/p>\r\n\r\n

تحف العقول ، ص 251) )<\/p>\r\n\r\n

حدیث (2) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

أیما اثنَین جَرى بینهما کلام فطلب أحدهما رضَـى الاخر کانَ سابقة الىَ الجنّة
\r\nهر یک از دو نفـرى که میان آنها نزاعى واقع ی و یکـى از آن دو رضایت دیگرى را بجـویـد ، سبقت گیـرنـده اهل بهشت خـواهـد بــود<\/p>\r\n\r\n

محجه البیصاء ج 4،ص (228)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (3) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

لاأفلَحَ قـَومٌ اشتَـروا مَـرضـاتِ المَخلـُوق بسَخَطِ الخـالِق
\r\nرستگـار نمی ی مـردمـى که خشنـودى مخلـوق را در مقـابل غضب خـالق خریدنـد<\/p>\r\n\r\n

تاریخ طبرى،ج 1،ص 239<\/p>\r\n\r\n

حدیث (4) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

إنَّ شِیعَتَنا مَن سَلمَت قُلُوبُهُم مٍن کلِّ غَشٍّ وَ غِلٍّ وَ دَغَلٍ
\r\nبدرستی که شیعیان ما قلبشان از هرناخالصی و حیله و تزویر پاک است<\/p>\r\n\r\n

فرهنگ سخنان امام حسین ص 476<\/p>\r\n\r\n

حدیث (5) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

لا یأمَن یومَ القیامَةِ إلاّ مَن خافَ الله فِی الدُّنیا
\r\nکسی در قیامت در امان نیست مگر کسی که در دنیا ترس از خدا در دل داشت<\/p>\r\n\r\n

مناقب ابن شهر آشوب ج4 (ص 69 )<\/p>\r\n\r\n

حدیث (6) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

أَعجَزالنّاسٍ مَن عَجَزَ عَنِ الدُّعاء
\r\nعاجزترین مردم کسی است که نتواند دعا کند<\/p>\r\n\r\n

بحارالانوارج 93 (ص249 )<\/p>\r\n\r\n

حدیث (7) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

اَلبُکاءُ مِن خَشیةِ اللهِ نَجآةٌ مِنَ النّارِ
\r\nگریه از ترس خدا سبب نجات از آتش جهنّم است<\/p>\r\n\r\n

حیات امام حسین ج 1 (ص 183)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (8) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

مَن حاوَلَ اَمراً بمَعصِیَهِ اللهِ کانَ اَفوَتَ لِما یَرجُو وَاَسرَعَ لِمَجئ ما یَحذَرُ
\r\nآن که در کاری که نافرمانی خداست بکوشد امیدش را از دست می دهد و نگرانیها به او رو می آورد.<\/p>\r\n\r\n

بحار الانوار ، ج 3 ،( ص 397)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (9) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

اِنّ اَعفَی النّاسِ مَن عَفا عِندَقُدرَتِهِِ
\r\nبخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.<\/p>\r\n\r\n

الدره الباهره ، (ص24)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (10) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

لا یأمن یوم القیامة إلا من خاف الله فی الدنیا.
\r\nهیچ کس روز قیامت در امان نیست ، مگر آن که در دنیا خدا ترس باشد.<\/p>\r\n\r\n

بحار الانوار،ج 4،(ص 19)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (11) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

لا أفلح قوم إشتروا مرضاة المخلوق بسخط الخالق.
\r\nکسانی که رضایت مخلوق را به بهای غضب خالق بخرند، رستگار نخواهند شد.<\/p>\r\n\r\n

مقتل خوارزمی،ج 1،(ص239)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (12) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

من حاول اَمرا بمعصیة الله کان اَفوت لما یرجو و اَسرع لما یحذر. 
\r\nکسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد ، دیرتر به آروزیش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد گرفتار می ی .<\/p>\r\n\r\n

بحارالانوار،ج78،(ص120)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (13) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

من طلب رضی الناس بسخط الله وکله الله إلی الناس . 
\r\nکسی که برای جلب رضایت و خوشنودی مردم ، موجب خشم و غضب خداوند ی، خداوند او را به مردم وا می گذارد.<\/p>\r\n\r\n

بحارالانوار،ج78،(ص126)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (14) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

من اَحبک نهاک و من اَبغضک اَغراک.
\r\nکسی که تو را دوست دارد، از تو انتقاد می کند و کسی که با تو دشمنی دارد، از تو تعریف و تمجید می کند<\/p>\r\n\r\n

بحار الانوار،ج75،(ص128)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (15) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

من دلائل العالم إنتقادة لحدیثه و علمه بحقائق فنون النظر.
\r\nاز نشانه های عالم ، نقد سخن و اندیشه خود و آگاهی از نظرات مختلف است .<\/p>\r\n\r\n

بحارالانوار،ج78،(ص119)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (16) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

من دلائل العالم إنتقادة لحدیثه و علمه بحقائق فنون النظر.
\r\nاز نشانه های عالم ، نقد سخن و اندیشه خود و آگاهی از نظرات مختلف است .<\/p>\r\n\r\n

بحارالانوار،ج78،(ص119)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (17) امام حسین(ع) فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

لا تقولوا باَلسنَتکم ما ینقُص عَن قَدَرَکم
\r\nچیزى را بر زبان نیاورید که از ارزش شما بکاهد<\/p>\r\n\r\n

جلاءالعیون،ج۲(ص۲۰۵)<\/p>\r\n\r\n

حدیث(18) امام حسین فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

لا یأمن یوم القیامة إلا من خاف الله فی الدنیا.
\r\nهیچ کس روز قیامت در امان نیست ، مگر آن که در دنیا خدا ترس باشد.<\/p>\r\n\r\n

بحار الانوار، ج 44، (ص 192)<\/p>\r\n\r\n

حدیث(19) امام حسین (ع) فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

لا یکمل العقل إلا باتباع الحق .   
\r\nعقل کامل نمی شود مگر با پیروی از حق .<\/p>\r\n\r\n

بحار الانوار، ج 78، (ص 127 )<\/p>\r\n\r\n

حدیث(20) امام حسین (ع) فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

یاک و ما تعتذر منه ، فإن المؤمن لا یسیء و لا یعتذر، و المنافق کل یوم یسیء و یعتذر
\r\nحذر کن از مواردی که باید عذرخواهی کنی ، زیرا مؤمن نه کار زشتی انجام می دهد و نه به عذرخواهی می پردازد، اما منافق همه روزه بدی می کند، و به عذرخواهی می پردازد.<\/p>\r\n\r\n

بحار الانوار، ج 78، (ص120)<\/p>\r\n\r\n

حدیث(21) امام حسین(ع) فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

مُجالَسَةِ أهلِ الدِنَاءَة شَر، وَ مُجَالَسَةِ أَهلِ الفُسُوقِ ریبَة<\/p>\r\n\r\n

همنشینی با سفلگان و افراد پست ناپسند است و همدمی گناهکاران موجب بدبینی مردم و از دست دادن اعتماد و اعتبار استی<\/p>\r\n\r\n

بحارالانوار، ج78، (ص 122)<\/p>\r\n\r\n

حدیث(22) امام حسین(ع) فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

مُجالَسَةِ أهلِ الدِنَاءَة شَر، وَ مُجَالَسَةِ أَهلِ الفُسُوقِ ریبَة<\/p>\r\n\r\n

همنشینی با سفلگان و افراد پست ناپسند است و همدمی گناهکاران موجب بدبینی مردم و از دست دادن اعتماد و اعتبار استی<\/p>\r\n\r\n

بحارالانوار، ج8، (ص 122)<\/p>\r\n\r\n

حدیث(23) امام حسین (ع) فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

فَإنی لا أَرَی المَوتَ إلَّا السَّعادَةَ وَ الحَیاة مَعَ الظّالِمینَ إلّا بَرماًی
\r\nبه درستی که من مرگ را جز سعادت نمی بینم و زندگی با ستمکاران را جز محنت نمی دانم.<\/p>\r\n\r\n

تحف العقول، (ص 245)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (24) امام حسین(ع) فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

مَن عَبَدَ اللهَ حَقَّ عِبادَتِهِ آتاهُ اللهُ فَوقَ أمانِیهِ وَ کفایتِهِی
\r\nهر که خدا را، آن گونه که سزاوار اوست، بندگی کند، خداوند بیش از آرزوها و کفایتش به او عطا کندی<\/p>\r\n\r\n

بحار الأنوار، ج 71، (ص 183)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (25) امام حسین (ع) فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

إنَّ أجوَدَ النَّاسِ مَن أعطیَ مَن لا یرجُو.
\r\nبخشنده ترین مردم کسی است که به آنکه چشم امید به او نبسته، بخشش کند.<\/p>\r\n\r\n

کشف الغمّة، ج2، (ص239 )<\/p>\r\n\r\n

حدیث (26) امام حسین (ع) فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

إنَّ شیعَتَنا مَن سَلِمَت قُلوبُهُم مِن کلِّ غِشٍّ وَغِلٍّ وَدَغَلٍ
\r\nبی‏ گمان شیعیان ما، دل‏هایشان از هر خیانت، کینه، و فریبکارى پاک است.<\/p>\r\n\r\n

بحارالأنوار، ج 68، (ص 156 )<\/p>\r\n\r\n

حدیث(27) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

مَن صَامَ ثَلَاثَةَ أَیامٍ مِن شَعبَانَ وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ وَ کانَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) شَفِیعَهُ یومَ القِیامَةِ<\/p>\r\n\r\n

هر کسی که سه روز از ماه شعبان را روزه بگیرد؛ بهشت بر او واجب می شود و در قیامت نیز پیامبر(ص) شفیع او خواهد بود<\/p>\r\n\r\n

وسائل ‏الشیعة ج 10 ، (ص 490)<\/p>\r\n\r\n

حدیث(28) امام حسین علیه السلام فرمودند:<\/p>\r\n\r\n

إنَّ حَوائِجَ النّاسِ إلَیکم مِن نِعَمِ اللهِ عَلَیکم فَلا تَمَلُّوا النِّعَمَ
\r\nنیاز مردم به شما از نعمتهای خدا بر شما است، از این نعمت افسرده و بیزار نباشید<\/p>\r\n\r\n

بحار الأنوار، ج 74، (ص 205)<\/p>\r\n\r\n

حدیث(29) امام حسین (ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

یَظهَرُ اللَّهُ قائِمَنا فَیَنتَقِمُ مِنَ الظّالِمینَ
\r\nخداوند قائم ما را از پس پرده غیبت بیرون مى‏آورد و آن‏گاه او از ستم‏گران انتقام مى‏گیرد<\/p>\r\n\r\n

إثباة الهداة، ج 7، (ص 138)<\/p>\r\n\r\n

حدیث(30) امام حسین (ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

أنَا قَتیلُ العَبَرَةِ لایَذکُرُنی مُؤمِنٌ إلّا استَعبَرَ
\r\nمن کشته اشکم ؛ هر مؤمنى مرا یاد کند ، اشکش روان شود<\/p>\r\n\r\n

کامل الزیارات ، (ص 215)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (31) امام حسین(ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

اَللّهُمَّ لا تَسْتَدْرِجنى بِالاِْحسانِ وَ لا تُؤَدِّبْنى بِالْبَلاء
\r\nخدایا! با غرق کردن من در ناز و نعمت، مرا به پرتگاه عذاب خویش مَکشان و با بلایا (گرفتارى‏ها) ادبم مکن<\/p>\r\n\r\n

عیون اَخبار الرضا، ج 1، (ص 107 ح 1)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (32) امام حسین (ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

لا یَکمُلُ العَقلُ اِلاّ بِاتِّباعِ الحَقِّ
\r\nعقل، جز با پیروى از حق، کامل نمى‏شود<\/p>\r\n\r\n

اعلام الدین، (ص 298)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (33) امام حسین علیه السلام می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

مِن دَلائِلِ عَلاماتِ القَبولِ : الجُلوسُ إلى‏ أهلِ العُقولِ
\r\nاز نشانه‏ هاى خوش‏نامى و نیک‏بختى ، همنشینى با خردمندان است.<\/p>\r\n\r\n

بحارالأنوار، ج 75، (ص 119)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (34) امام حسین (ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

اَ یُّهَا النّاسُ نافِسوا فِى المَکارِمِ وَ سارِعوا فِى المَغانِمِ وَ لا تَحتَسِبوا بِمَعروفٍ لَم تَجعَلوا<\/p>\r\n\r\n

اى مردم در خوبى‏ها با یکدیگر رقابت کنید و در بهره گرفتن از فرصت‏ها شتاب نمایید و کار نیکى را که در انجامش شتاب نکرده‏اید، به حساب نیاورید.<\/p>\r\n\r\n

ارشاد القلوب دیلمى، (ص 73)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (35)  امام حسین(ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

أَلاِستِدراجُ مِنَ اللّهِ سُبحانَهُ لِعَبدِهِ أَن یُسبِغَ عَلَیهِ النِّعَمَ وَ یَسلُبَهُ الشُّکر
\r\nغافلگیر کردن بنده از جانب خداوند به این شکل است که به او نعمت فراوان دهد و توفیق شکرگزاری را از او بگیرد.<\/p>\r\n\r\n

تحف العقول،(ص 250)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (36)امام حسین علیه السلام می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

مَن حاوَلَ اَمراً بمَعصِیَهِ اللهِ کانَ اَفوَتَ لِما یَرجُو وَاَسرَعَ لِمَجئ ما یَحذَرُ
\r\nکسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد ، دیرتر به آروزیش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد گرفتار می شود .<\/p>\r\n\r\n

بحارالانوار،ج78،(ص120)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (37)امام حسین علیه السلام می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

إنَّ شِیعَتَنا مَن سَلمَت قُلُوبُهُم مٍن کُلِّ غَشٍّ وَ غِلٍّ وَ دَغَلٍ
\r\nبدرستی که شیعیان ما قلبشان از هرناخالصی و حیله و تزویر پاک است.<\/p>\r\n\r\n

فرهنگ سخنان امام حسین (ص 476)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (38)امام حسین علیه السلام می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

لا یُکمَلُ العَقلُ اِلّا بِاتِّباعِ الحَق اَلاتَرَونَ اَنَّ الحَق لا یُعمَلُ بِه وَ الباطِل لا یُتَناهی عَنه<\/p>\r\n\r\n

عقل جز به پیروی از «حق» کمال نمی یابد آیا نمی بینید که به حق عمل نمی شود و از باطل نهی نمی شود؟<\/p>\r\n\r\n

بحار الانوار، ج 78،( ص 127)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (39) امام حسین(ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

اَللّهُمَّ لا تَستَدرِجنى بِالاِحسانِ وَ لا تُؤَدِّبنى بِالبَلاءِ ؛
\r\nخدایا! با غرق کردن من در ناز و نعمت، مرا به پرتگاه عذاب خویش مَکشان و با بلایا (گرفتارى ‏ها) ادبم مکن.<\/p>\r\n\r\n

الدُّرًّةُ البَاهرة من الأصدَاف الطّاهِرة<\/p>\r\n\r\n

حدیث (40) امام حسین(ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

لا یَأمَنُ یوم الْقِیامَةِ إلاّ مَنْ قَدْ خافَ اللهَ فی الدُّنْیا ؛
\r\nکسى در روز قیامت از شدائد و أحوال آن در أمان نمى باشد، مگر آن که در دنیا از خداوند متعال ترس داشته باشد ـ و اهل گناه و معصیت نگردد-<\/p>\r\n\r\n

بحار الأنوار: ج 44، (ص 192، ح 5)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (41) امام حسین(ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

اَلبَخیلُ مَن بَخِلَ بِالسَّلامِ ؛
\r\nبخیل کسی است که از سلام کردن بخل ورزد ) سلام نکند)<\/p>\r\n\r\n

تحف العقول(ص 253)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (42) امام حسین(ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

لِلسَّلامِ سَبعُونَ حَسَنَةً، تِسعٌ وَ سِتُّونَ لِلمُبتَدِءِ وَ واحِدَةٌ لِلرادِ ؛
\r\nسلام کردن هفتاد حسنه و ثواب دارد شصت و نه ثواب از برای سلام کننده و یک ثواب برای جوابگو است (با وجود آنکه سلام کردن مستحب ولی جواب دادن آن واجب است(.<\/p>\r\n\r\n

تحف العقول (ص 253)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (43) امام حسین(ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

لاتـَرفع حــاجَتَک إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب ِ ؛
\r\nجز به یکى از سه نفر حاجت مبر: به دیندار ، یا صاحب مروت ، یا کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد<\/p>\r\n\r\n

تحف العقول ، (ص 251)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (44) امام حسین(ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

مَن عَبَدَ اللهَ حَقَّ عِبادَتِهِ آتاهُ اللهُ فَوقَ أمانِیهِ وَ کفایتِهِ ؛
\r\nهر که خدا را ، آن گونه که سزاوار اوست ، بندگی کند ، خداوند بیش از آرزوها و کفایتش به او عطا کند<\/p>\r\n\r\n

بحار الأنوار، ج 71، (ص 183)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (45) امام حسین(ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

اَلبُکاءُ مِن خَشیةِ اللهِ نَجآةٌ مِنَ النّار ؛
\r\nگریه از ترس خدا سبب نجات از آتش جهنّم است<\/p>\r\n\r\n

حیات امام حسین ج 1 (ص 183)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (46) امام حسین(ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

مَن حاوَلَ أمراً بِمَعصِیةِ الله کان أفوتُ لما یَرجُوا و أسرَع لما یحذَر ؛
\r\nکسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد ، دیرتر به آرزویش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد گرفتار می شود<\/p>\r\n\r\n

بحار الانوار، ج 78، (ص 120)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (47) امام حسین(ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

 أیما اثْنَین جَرى بینهما کلام فطلب أحدهما رضَـى الاخر کانَ سابقة الىَ الجنّة ؛
\r\nهر یک از دو نفـرى که میان آنها نزاعى واقع می شود و یکـى از آن دو رضایت دیگرى را بجـویـد ، سبقت گیـرنـده اهل بهشت خـواهـد بــود<\/p>\r\n\r\n

محجه البیصاء ج 4،(ص 228)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (48) امام حسین(ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

 لاأفلَحَ قـَومٌ اشتَـروا مَـرضـاتِ الْمَخلـُوق بسَخَطِ اْلخـالِق ؛
\r\nرستگـار نمی شوند مـردمـى که خشنـودى مخلـوق را در مقـابل غضب خـالق خریدنـد.<\/p>\r\n\r\n

تاریخ طبرى،ج 1،(ص 239)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (49) امام حسین(ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

 اِنّ اَعفَی النّاسِ مَن عَفا عِندَقُدرَتِهِ ِ؛
\r\nبخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.<\/p>\r\n\r\n

الدره الباهره ، (ص24)<\/p>\r\n\r\n

حدیث (50) امام حسین(ع) می فرمایند:<\/p>\r\n\r\n

 أمن حاول اَمرا بمعصیة الله کان اَفوت لما یرجو و اَسرع لما یحذر ؛
\r\nکسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد ، دیرتر به آروزیش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد گرفتار می شود.<\/p>\r\n\r\n

بحارالانوار،ج78،(ص120)<\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

1 - قالَ الاْ مامُ عَلی بنُ الْحسَین، زَیْنُ الْعابدین عَلَیْهِ السَّلامُ: ثَلاثٌ مَنْ کُنَّ فیهِ مِنَ الْمُۆمِنینَ کانَ فی کَنَفِ اللّهِ، وَ أظَلَّهُ اللّهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ فی ظِلِّ عَرْشِهِ، وَ آمَنَهُ مِنْ فَزَعِ ‏الْیَوْمِ الاْکْبَرِ: مَنْ أعْطی النّاسَ مِنْ نَفْسِهِ ما هُوَ سائِلهُم لِنَفْسِهِ، و رَجُلٌ لَمْ یَقْدِمْ یَداً وَ رِجْلاً حَتّی یَعْلَمَ أنَّهُ فی طاعَةِ اللّهِ ‏قَدِمَها أوْ فی مَعْصِیَتِهِ، وَ رَجُلٌ لَمْ یَعِبْ أخاهُ بِعَیْبٍ حَتّی یَتْرُکَ ذلکَ الْعِیْبَ مِنْ نَفْسِهِ.(1)<\/p>\r\n\r\n

سه حالت و خصلت در هر یک از مۆمنین باشد در پناه خداوند خواهد بود و روز قیامت در سایه رحمت عرش ‏الهی می باشد و از سختی ها و شداید محشر در امان است.<\/p>\r\n\r\n

اوّل آن که به  مردم  چیزی را دهد که از آنان برای خویش می خواهد (آنچه برای خود می پسندد را به آنان عطا کند).<\/p>\r\n\r\n

دوّم آن قدم از قدم برندارد تا آنکه بداند آن حرکتش در راه اطاعت خداست یا معصیت و نافرمانی او<\/p>\r\n\r\n

سوّم از برادر مومن خود (به عیبی که در خود نیز دارد ) عیب جویی نکند تا آنکه آن عیب را از خودش دور سارد<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏2 - قال علیه السلام:  ثَلاثٌ مُنْجِیاتٌ لِلْمُۆْمِن: کَفُّ لِسانِهِ عَنِ النّاسِ وَاغتِیابِهِمْ، وَإ شْغالُهُ نَفْسَهُ بِما یَنْفَعُهُ لاَِّخِرَتِهِ وَدُنْیاهُ، وَطُولُ الْبُکأ ‏عَلی خَطیئَتِهِ .(2)<\/p>\r\n\r\n

سه چیز موجب نجات انسان مومن خواهد بود:<\/p>\r\n\r\n

نگهداری زبانش از حرف زدن درباره مردم غیبت آنان،<\/p>\r\n\r\n

مشغول شدنش به خویشتن با کارهایی ‏که برای آخرت و دنیایش ‍ مفید باشد.<\/p>\r\n\r\n

و بسیار گریستن بر اشتباهاتش.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏3 - قال علیه السلام: أَرْبَعٌ مَنْ کُنَّ فِیهِ کَمَلَ إِسْلَامُهُ وَ مُحِّصَتْ ذُنُوبُهُ وَ لَقِیَ رَبَّهُ وَ هُوَ عَنْهُ رَاضٍ وَفَاءٌ لِلَّهِ بِمَا یَجْعَلُ عَلَى نَفْسِهِ لِلنَّاسِ وَ صِدْقُ لِسَانِهِ مَعَ النَّاسِ وَ الِاسْتِحْیَاءُ مِنْ کُلِّ قَبِیحٍ عِنْدَ اللَّهِ وَ عِنْدَ النَّاسِ وَ حُسْنُ خُلُقِهِ .(3) <\/p>\r\n\r\n

چهار خصلت است که در هرکس باشد، ایمانش کامل، گناهانش بخشوده خواهد بود، و در حالتی خداوند را ‏ملاقات می کند که از او راضی و خوشنود است:<\/p>\r\n\r\n

‏1 - تقوای الهی با کارهایی که برای مردم به به دوش می کشد.<\/p>\r\n\r\n

‏2 - راست گوئی و صداقت با مردم .<\/p>\r\n\r\n

‏3 - حیا و پاکدامنی نسبت به تمام زشتی های در پیشگاه خدا و مردم.<\/p>\r\n\r\n

‏4 - خوش اخلاقی و خوش برخوردی با خانواده ی خود.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏4 - قال علیه السلام: یَا ابْنَ آدَم، إ نَّکَ لا تَزالُ بَخَیْرٍ ما دامَ لَکَ واعِظٌ مِنْ نَفْسِکَ، وَ ما کانَتِ الْمُحاسَبَةُ مِنْ ‏هَمِّکَ، وَ ما کانَ الْخَوْفُ لَکَ شِعارا.(4)<\/p>\r\n\r\n

ای فرزند آدم، همیشه در عافیت و خیر خواهی بود  مادامی که از درون خود پند دهنده ای داشته باشی و محاسبه (نفس) از کارهای مهمت باشد و ترس از (عاقبت امور) سرلوحه ات گردد.<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏5 - قال علیه السلام: وَ أمّا حَقُّ بَطْنِکَ فَأنْ لا تَجْعَلْهُ وِعأ لِقَلیلٍ مِنَ الْحَرامِ وَلا لِکَثیرٍ، وَ أنْ تَقْتَصِدَ لَهُ فِی ‏الْحَلالِ.(5)<\/p>\r\n\r\n

حقّی که شکم بر تو دارد این است که آن را ظرف چیزهای حرام - چه کم و چه زیاد - قرار ندهی و (نیز) در ‏چیزهای حلال میانه روی کنی.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏6 - قال علیه السلام: مَنِ اشْتاقَ إلی الْجَنَّةِ سارَعَ إلی الْحَسَناتِ وَ سَلا عَنِ الشَّهَواتِ، وَ مَنْ أشْفَقَ مِنَ النارِ ‏بادَرَ بِالتَّوْبَةِ إلی اللَّهِ مِنْ ذُنُوبِهِ وَ راجَعَ عَنِ الْمَحارِمِ.(6)<\/p>\r\n\r\n

کسی که مشتاق بهشت باشد در انجام کارهای نیک، سرعت می نماید و شهوات را زیر پا می گذارد و ‏هرکس از آتش جهنم هراسناک باشد به درگاه خداوند از گناهانش توبه می کند و از گناهان و چیزهای حرام روی برمی گرداند.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏7 - قال علیه السلام: طَلَبُ الْحَوائِجِ إلی النّاسِ مَذَلَّةٌ لِلْحَیاةِ وَ مَذْهَبَةٌ لِلْحَیاء، وَ اسْتِخْفافٌ بِالْوَقارِ وَ هُوَ الْفَقْرُ ‏الْحاضِرِ، وَ قِلَّةُ طَلَبِ الْحَوائِجِ مِنَ النّاسِ هُوَ الْغِنَی الْحاضِر.(7)<\/p>\r\n\r\n

دست نیاز به سوی مردم دراز کردن، سبب ذلّت و خواری در زندگی و در معاشرت خواهد بود. و نیز موجب از بین رفتن حیا و کاهش وقار خواهد گشت. و همین خود فقر بالفعل است(که گریبانگیر شخص شده) و (اما) کم بودن نیازمندیها از مردم خود غنا و توانمندی بالفعل است (که شخص به آن آراسته است).‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏8 - قال علیه السلام:اَلْخَیْرُ کُلُّهُ صِیانَةُ الانْسانِ نَفْسَهُ.(8)<\/p>\r\n\r\n

تمام سعادت و خوشبختی، حفظ (و کنترل اعضا و جوارح خود از هرگونه بدی) از سوی خویش است.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏9 - قال علیه السلام: سادَةُ النّاسِ فی الدُّنْیا الاَسْخِیاء، وَ سادَةُ الناسِ فی الاخِرَةِ الاتْقیاء.(9)<\/p>\r\n\r\n

در این دنیا سرور مردم، سخاوتمندان هستند؛ و در قیامت سیّد و سرور مردم، پرهیزکاران خواهند بود.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏10 - قال علیه السلام: مَنْ زَوَّجَ  لِلّهِ، وَ وَصَلَ الرَّحِمَ تَوَّجَهُ اللّهُ بِتاجِ الْمَلَکِ یَوْمَ الْقِیامَةِ.(10)<\/p>\r\n\r\n

هرکس برای (رضا و خوشنودی) خداوند ازدواج نماید و با خویشان خود صله رحم نماید، خداوند او را در قیامت ‏مفتخر و سربلند می گرداند.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

\"حضرت<\/p>\r\n\r\n

‏11 - قال علیه السلام: إنَّ أفْضَلَ الْجِهادِ عِفَّةُ الْبَطْنِ وَ الْفَرْجِ.(11) <\/p>\r\n\r\n

با فضیلت ترین و مهمترین مجاهدتها، عفت شکم و عورت است (از چیزهای حرام و شبهه ‏ناک).‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏12 - قال علیه السلام: مَنْ زارَ أخاهُ فی اللّهِ طَلَبا لاِنْجازِ مَوْعُودِ اللّهِ، شَیَّعَهُ سَبْعُونَ ألْفَ مَلَکٍ، وَ هَتَفَ بِهِ ‏هاتِفٌ مِنْ خَلْفٍ ألا طِبْتَ وَ طابَتْ لَکَ الْجَنَّةُ، فَإذا صافَحَهُ غَمَرَتْهُ الرَّحْمَةُ.(12)<\/p>\r\n\r\n

هرکس به دیدار دوست و برادر خود برود و برای رضای خداوند او را زیارت نماید به امید آن که به وعده های ‏الهی برسد، هفتاد هزار فرشته او را همراه و مشایعت خواهند کرد، و نیز هاتفی از پشت سر ندایش در دهد که بهشت گوارایت باد‏ که از آلودگی ها پاک شدی . پس چون با دوست و برادر خود دست دهد و مصافحه کند  رحمت فرایش خواهد گرفت.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏13 - قال علیه السلام:إ نْ شَتَمَکَ رَجُلٌ عَنْ یَمینِکَ، ثُمَّ تَحَوَّلَ إلی یَسارِکَ فَاعْتَذَرَ إلَیْکَ فَاقْبَلْ مِنْهُ.(13)<\/p>\r\n\r\n

چنانچه شخصی از سویی تو را بدگویی کند، و سپس برگردد و از سوی دیگر پوزش طلبد، عذرخواهی و پوزش او را پذیرا باش.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏14 - قال علیه السلام: عَجِبْتُ لِمَنْ یَحْتَمی مِنَ الطَّعامِ لِمَضَرَّتِهِ، کَیْفَ لایَحْتَمی مِنَ الذَّنْبِ لِمَعَرَّتِهِ.(14)<\/p>\r\n\r\n

تعجّب دارم از کسی که  به خاطر ضررهای غذا نسبت به ( تشخیص خوب و بد ) خوراکش ‍ اهتمام می ورزد ، چگونه نسبت به گناهان به خاطر زشتی و زیانش اهمیّت نمی دهد.<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏15 - قال علیه السلام: مَنْ أطْعَمَ مُۆْمِنا مِنْ جُوعٍ أطْعَمَهُ اللّهُ مِنْ ثِمارِ الْجَنَّةِ، وَ مَنْ سَقی مُۆْمِنا مِنْ ظَمَأ ‏سَقاهُ اللّهُ مِنَ الرَّحیقِ الْمَخْتُومِ، وَ مَنْ کَسا مُۆْمِنا کَساهُ اللّهُ مِنَ الثّیابِ الْخُضْرِ.(15)<\/p>\r\n\r\n

هرکس مۆمن گرسنه ای را طعام دهد خداوند او را از میوه های بهشت اطعام می نماید، و هر که تشنه ای ‏را آب دهد خداوند از چشمه گوارای بهشتی سیرابش می گرداند، و هرکس مومن برهنه ای را لباس بپوشاند ‏خداوند او را از لباس سبز بهشتی خواهد پوشاند.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏16 - قال علیه السلام: إنَّ دینَ اللّهِ لایُصابُ بِالْعُقُولِ النّاقِصَةِ، وَ الاَّْرأ الْباطِلَةِ، وَ الْمَقاییسِ الْفاسِدَةِ، وَ لایُصابُ إلاّ بِالتَّسْلیمِ، فَمَنْ سَلَّمَ لَنا سَلِمَ، و مَنِ اهْتَدی بِنا هُدِی، وَ مَنْ دانَ بِالْقِیاسِ وَ الرَّأی هَلَکَ.(16)<\/p>\r\n\r\n

به وسیله عقل ناقص و نظریه های باطل، و قیاسهای فاسد و بی اساس نمی توان به دین خدا دست یافت؛  تنها وسیله رسیدن به دین واقعی، تسلیم محض می باشد؛ پس هرکس تسلیم ما اهل بیت باشد (از هر انحرافی) در امان است و هر که به وسیله ما هدایت یابد خوشبخت ‏خواهد بود. و شخصی که با قیاس و نظریات شخصی خود بخواهد دین را دریابد، هلاک می گردد.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏17 - قال علیه السلام: الدُّنْیا سِنَةٌ، وَ الاَّْخِرَةُ یَقْظَةٌ، وَ نَحْنُ بَیْنَهُما أضْغاثُ احْلامِ.(17)<\/p>\r\n\r\n

دنیا همچون نیمه خواب (چرت ) است و آخرت بیداری می باشد و ما در این میان این دو در خواب پریشانیم.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏18 - قال علیه السلام: مِنْ سَعادَةِ الْمَرْءِ أنْ یَکُونَ مَتْجَرُهُ فی بِلادِهِ، وَ یَکُونَ خُلَطاۆُهُ صالِحینَ، وَ تَکُونَ لَهُ أوْلادٌ ‏یَسْتَعینُ بِهِمْ(18)<\/p>\r\n\r\n

از سعادت مرد آن است که در شهر خود کسب و تجارت نماید و معاشرینش افرادی صالح و ‏نیکوکار باشند، و نیز دارای فرزندانی باشد که با آنان یاری گردد و کمک حال او باشند.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏19 - قال علیه السلام: آیاتُ الْقُرْآنِ خَزائِنُ الْعِلْمِ، کُلَّما فُتِحَتْ خَزانَةٌ، فَیَنْبَغی لَکَ أنْ تَنْظُرَ ما فیها.(19)<\/p>\r\n\r\n

آیه های قرآن<\/a>، هر کدام آن، خزینه علوم (خداوند) است، هر گاه خزینه ای باز می شود شایسته است که خوب در آن بنگری.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏20 - قال علیه السلام: مَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ بِمَکَّة لَمْ یَمُتْ حَتّی یَری رَسُولَ اللّهِ صَلّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ، وَ یَرَی مَنْزِلَهُ ‏فی الْجَنَّةِ(20)<\/p>\r\n\r\n

هر که قرآن<\/a> را در مکّه مکرّمه ختم کند نمی میرد مگر آن که حضرت رسول اللّه و نیز جایگاه خود را در ‏بهشت رۆیت می نماید.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏21 - قال علیه السلام: یا مَعْشَرَ مَنْ لَمْ یَحِجَّ اسْتَبْشَرُوا بِالْحاجِّ إذا قَدِمُوا فَصافِحُوهُمْ وَ عَظِّمُوهُمْ، فَإنَّ ذلِکَ ‏یَجِبُ عَلَیْکُمْ تُشارِکُوهُمْ فی الاْجْرِ.(21) <\/p>\r\n\r\n

شماهائی که به مکّه نرفته اید و در مراسم حجّ شرکت نکرده اید، بشارت باد شماها را به آن حاجیانی که ‏بر می گردند، با آن ها - دیدار و - مصافحه کنید تا در پاداش و ثواب حجّ آن ها شریک باشید.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏22 - قال علیه السلام: الرِّضا بِمَکْرُوهِ الْقَضا، مِنْ أعْلی دَرَجاتِ الْیَقینِ.(22)<\/p>\r\n\r\n

راضی بودن به سخت ترین مقدّرات الهی از عالی ترین مراتب ایمان و یقین خواهد بود.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏23 - قال علیه السلام: ما مِنْ جُرْعَةٍ أحَبُّ إلی اللّهِ مِنْ جُرْعَتَیْنِ: جُرْعَةُ غَیْظٍ رَدَّها مُۆْمِنٌ بِحِلْمٍ، أوْ جُرْعَةُ ‏مُصیبَةٍ رَدَّها مُۆْمِنٌ بِصَبْرٍ.(23)<\/p>\r\n\r\n

نزد خداوند متعال حالتی محبوب تر از یکی از این دو حالت نیست:<\/p>\r\n\r\n

حالت غضب و غیظی که مۆمن با بردباری و حلم از آن بگذرد و دیگری حالت بلا و مصیبتی که مۆمن آن را ‏با شکیبائی و صبر بگذراند.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏24 - قال علیه السلام: مَنْ رَمَی النّاسَ بِما فیهِمْ رَمَوْهُ بِما لَیْسَ فیِهِ.(24) <\/p>\r\n\r\n

هرکس مردم را عیب جوئی کند و عیوب آنان را بازگو نماید و سرزنش کند، دیگران او را متهّم به آنچه در او نیست ‏می کنند.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏25 - قال علیه السلام: مُجالَسَةُ الصَّالِحیِنَ داعِیَةٌ إلی الصَّلاحِ، وَ أدَبُ الْعُلَمأ زِیادَةٌ فِی الْعَقْلِ.(25)<\/p>\r\n\r\n

هم نشینی با صالحان انسان را به سوی صلاح و خیر می کشاند، و معاشرت و هم صحبت شدن با علما، ‏سبب افزایش عقل است.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏26 - قال علیه السلام: إنَّ اللّهَ یُحِبُّ کُلَّ قَلْبٍ حَزینٍ، وَ یُحِبُّ کُلَّ عَبْدٍشَکُورٍ.(26)<\/p>\r\n\r\n

همانا خداوند دوست دارد هر قلب حزین و غمگینی را (که در فکر نجات و سعادت خود باشد) و هر بنده ‏شکرگزاری را دوست دارد.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

\"حضرت<\/p>\r\n\r\n

‏27 - قال علیه السلام:إنَّ لِسانَ ابْنَ آدَمٍ یَشْرُفُ عَلی جَمیعِ جَوارِحِهِ کُلَّ صَباحٍ فَیَقُولُ: کَیْفَ أصْبَحْتُمْ؟<\/p>\r\n\r\n

فَیَقُولُونَ: بِخَیْرٍ إنْ تَرَکْتَنا، إ نَّما نُثابُ وَ نُعاقَبُ بِکَ.(27)<\/p>\r\n\r\n

زبان آدمی بر تمام اعضا و جوارحش تسلط دارد هر روز صبحگاهان زبان انسان بر آنها می گوید: چگونه شب را به روز رساندید؟<\/p>\r\n\r\n

جواب دهند: اگر تو ما را رها کنی خوب و آسوده هستیم، چون که ما به وسیله تو مورد ثواب و عقاب قرار ‏می گیریم.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏28 - قال علیه السلام: ما تَعِبَ أوْلِیاء اللّهُ فِی الدُّنْیا لِلدُّنْیا، بَلْ تَعِبُوا فِی الدُّنْیا لِلاَّْخِرَةِ.(28)<\/p>\r\n\r\n

دوستان و اولیاء خدا در فعالیّت های دنیوی خود را برای دنیا به زحمت نمی اندازند و خود را خسته نمی کنند ‏بلکه برای آخرت زحمت می کِشند.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏29 - قال علیه السلام: لَوْ یَعْلَمُ النّاسُ ما فِی طَلَبِ الْعِلْمِ لَطَلَبُوهُ وَ لَوْ بِسَفْکِ الْمُهَجِ وَ خَوْضِ اللُّجَجِ.(29)<\/p>\r\n\r\n

چنانچه مردم منافع و فضایل تحصیل علوم را می دانستند هر آینه آن را تحصیل می کردند گرچه با ریخته ‏شدن خونها و یا فرو رفتن زیر آب ها در گرداب های خطرناک باشد.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏30 - قال علیه السلام: لَوِ اجْتَمَعَ أهْلُ السّماء وَ الاْ رْضِ أنْ یَصِفُوا اللّهَ بِعَظَمَتِهِ لَمْ یَقْدِرُوا.(30)<\/p>\r\n\r\n

چنانچه تمامی اهل آسمان و زمین گِرد هم آیند و بخواهند خداوند متعال را در جهت عظمت و جلال توصیف ‏و تعریف کنند، قادر نخواهند بود.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏31 - قال علیه السلام: ما مِنْ شَیْیءٍ أحبُّ إلی اللّهِ بَعْدَ مَعْرِفَتِهِ مِنْ عِفَّةِ بَطْنٍ وَ فَرْجٍ، وَ ما شَیْیءٌ  أحَبُّ إلی اللّهِ مِنْ أنْ یُسْألَ.(31)<\/p>\r\n\r\n

بعد از معرفت به خداوند چیزی محبوب تر از عفت شکم و عورت نیست، و نیز محبوبترین کارها نزد خداوند درخواست نیازمندیها به درگاهش ‍ می باشد.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏32 - قال علیه السلام: یابْنَ آدَم إ نَّکَ مَیِّتٌ وَ مَبْعُوثٌ وَ مَوْقُوفٌ بَیْنَ یَدَی اللّهِ عَزَّ وَ جَلّ مَسْۆُولٌ، فَأعِدَّ لَهُ ‏جَوابا.(32)<\/p>\r\n\r\n

ای فرزند آدم (ای انسان، تو) خواهی مُرد و سپس محشور می شوی و در پیشگاه خداوند جهت سوال و ‏جواب احضار خواهی شد، پس جوابی (قانع کننده و صحیح در مقابل سۆالها) برایش مهیّا و آماده کن.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏33 - قال علیه السلام: نَظَرُ الْمُۆْمِنِ فِی وَجْهِ أخِیهِ الْمُۆْمِنِ لِلْمَوَدَّةِ وَ الْمَحَبَّةِ لَهُ عِبادَة.(33)<\/p>\r\n\r\n

نظر کردن مۆمن به صورت برادر مۆمنش از روی علاقه و محبّت عبادت است.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏34 - قال علیه السلام: إیّاکَ وَ مُصاحَبَةُ الْفاسِقِ، فَإنّهُ بائِعُکَ بِأکْلَةٍ أوْ أقَلّ مِنْ ذلِکَ وَ إ یّاکَ وَ مُصاحَبَةُ الْقاطِعِ ‏لِرَحِمِهِ فَإنّی وَجَدْتُهُ مَلْعُونا فی کِتابِ اللّهِ.(34)<\/p>\r\n\r\n

بر حذر باش از دوستی و همراهی با فاسق چون که او به یک لقمه نان و چه بسا کمتر از آن هم، تو را ‏می فروشد؛ و مواظب باش از دوستی و صحبت کردن با کسی که قاطع رحم (کسی که ارتباط خویشاوندی را بریده) می باشد چون که او را در ‏کتاب خدا ملعون یافتم.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏35 - قال علیه السلام: أشَدُّ ساعاتِ ابْنِ آدَم ثَلاثُ ساعاتٍ: السّاعَةُ الَّتی یُعایِنُ فیها مَلَکَ الْمَوْتِ، وَ السّاعَةُ ‏الَّتی یَقُومُ فیها مِنْ قَبْرِهِ، وَ السَّاعَةُ الَّتی یَقِفُ فیها بَیْنَ یَدَیِ اللّه تَبارَکَ وَ تَعالی، فَإمّا الْجَنَّةُ وَ إمّا إلَی ‏النّارِ.(35)<\/p>\r\n\r\n

مشکل ترین و سخت ترین لحظات و ساعات دوران ها برای انسان، سه مرحله است:<\/p>\r\n\r\n

‏1 - آن موقعی که عزرائیل بر بالین انسان وارد می شود و می خواهد جان او را برگیرد.<\/p>\r\n\r\n

‏2 - آن هنگامی که از درون قبر زنده می شود و در صحرای محشر به پامی خیزد.<\/p>\r\n\r\n

‏3 - آن زمانی که در پیشگاه خداوند متعال - جهت حساب و کتاب و بررسی اعمال - قرار می گیرد و نمی داند ‏راهی<\/p>\r\n\r\n

بهشت و نعمت های جاوید می شود و یا راهی دوزخ و عذاب دردناک خواهد شد.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏36 - قال علیه السلام:إ ذا قامَ قائِمُنا أذْهَبَ اللّهُ عَزَوَجَلّ عَنْ شیعَتِنا الْعاهَةَ، وَ جَعَلَ قُلُوبَهُمْ کُزُبُرِ الْحَدیدِ، ‏وَ جَعَلَ قُوَّةَ الرَجُلِ مِنْهُمْ قُوَّةَ أرْبَعینَ رَجُلاً.(36) <\/p>\r\n\r\n

هنگامی که قائم ما ( حضرت حجّت، روحی له الفدأ و عجّ) قیام و خروج نماید خداوند بلا و آفت را از شیعیان ‏و پیروان ما بر می دارد ودلهای ایشان را همانند قطعه آهن محکم می نماید، و نیرو و قوّت هر یک از ایشان ‏به مقدار نیروی چهل نفر دیگران خواهد شد.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏37 - قال علیه السلام: عَجَباً کُلّ الْعَجَبِ لِمَنْ عَمِلَ لِدارِ الْفَناء وَ تَرَکَ دارَالْبقاء.(37)<\/p>\r\n\r\n

بسیار عجیب است از کسانی که برای این دنیای زودگذر و فانی کار می کنند و خون دل می خورند ولی ‏آخرت را که باقی و ابدی است رها و فراموش کرده اند.‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏38 - قال علیه السلام: رَأیْتُ الْخَیْرَ کُلَّهُ قَدِ اجْتَمَعَ فِی قَطْعِ الطَّمَعِ عَمّا فِی أیْدِی النّاسِ.(38)<\/p>\r\n\r\n

تمام خیرات و خوبی های دنیا و آخرت را در چشم پوشی و قطع طَمَع از زندگی و اموال دیگران می بینم ‏‏(یعنی قناعت داشتن ).‏<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏39 - قال علیه السلام: مَنْ لَمْ یَکُنْ عَقْلُهُ أکْمَلَ ما فیهِ، کانَ هَلاکُهُ مِنْ أیْسَرِ ما فیهِ.(39)<\/p>\r\n\r\n

کسی که بینش و عقلش کاملترین چیزش نباشد هلاکتش آسانترین چیزش است.<\/p>\r\n\r\n

‏<\/p>\r\n\r\n

‏40 - قال علیه السلام:إنَّ الْمَعْرِفَةَ، وَ کَمالَ دینِ الْمُسْلِمِ تَرْکُهُ الْکَلامَ فیما لایُغْنیهِ، وَ قِلَّةُ ریائِهِ، وَ حِلْمُهُ، ‏وَ صَبْرُهُ، وَ حُسْنُ خُلْقِهِ.(40)<\/p>\r\n\r\n

همانا معرفت و کمال دین مسلمان در گرو رها کردن سخنان و حرف هایی است که به حالش ‏سودی ندارد.<\/p>\r\n\r\n

همچنین از ریاء و خودنمایی دوری جستن و در برابر مشکلات زندگی بردبار و شکیبا بودن و نیز دارای اخلاق ‏پسندیده و نیک سیرت بودن است.‏<\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

‏1- تحف العقول: ص 204، بحارالا نوار: ج 75، ص 141، ح 3.<\/p>\r\n\r\n

‏2- تحف العقول: ص 204، بحارالا نوار: ج 75، ص 140، ح 3.<\/p>\r\n\r\n

‏3- مشکاة الا نوار: ص 172، بحارالا نوار: ج 66، ص 385، ح 48.<\/p>\r\n\r\n

‏4- مشکاة الا نوار: ص 246، بحارالا نوار: ج 67، ص 64، ح 5.<\/p>\r\n\r\n

‏5- تحف العقول: ص 186، بحارالا نوار: ج 71، ص 12، ح 2.<\/p>\r\n\r\n

‏6- تحف العقول: ص 203، بحارالا نوار: ج 75، ص 139، ح 3.<\/p>\r\n\r\n

‏7- تحف العقول: ص 210، بحارالا نوار: ج 75، ص 136، ح 3.<\/p>\r\n\r\n

‏8- تحف العقول: ص 201، بحارالا نوار: ج 75، ص 136، ح 3.<\/p>\r\n\r\n

‏9- مشکاة الا نوار: ص 232، س 20، بحارالا نوار: ج 78، ص 50، ح 77.<\/p>\r\n\r\n

‏10- مشکاة الا نوار: ص 166، س 3.<\/p>\r\n\r\n

‏11- مشکاة الا نوار: ص 157، س 20.<\/p>\r\n\r\n

‏12- مشکاة الا نوار: ص 207، س 18.<\/p>\r\n\r\n

‏13- مشکاة الا نوار: ص 229، س 10، بحارالا نوار: ج 78، ص 141، ح 3.<\/p>\r\n\r\n

‏14- أعیان الشّیعة: ج 1، ص 645، بحارالا نوار: ج 78، ص 158، ح 19.<\/p>\r\n\r\n

‏15- مستدرک الوسائل: ج 7، ص 252، ح 8.<\/p>\r\n\r\n

‏16- مستدرک الوسائل: ج 17، ص 262، ح 25.<\/p>\r\n\r\n

‏17- تنبیه الخواطر، معروف به مجموعة ورّام: ص 343، س 20.<\/p>\r\n\r\n

‏18- وسائل الشیعة: ج 17، ص 647، ح 1، ومشکاة الا نوار: ص 262.<\/p>\r\n\r\n

‏19- مستدرک الوسائل: ج 4، ص 238، ح 3.<\/p>\r\n\r\n

‏20- من لا یحضره الفقیه: ج 2، ص 146، ح 95.<\/p>\r\n\r\n

‏21- همان مدرک: ج 2، ص 147، ح 97.<\/p>\r\n\r\n

‏22- مستدرک الوسائل: ج 2، ص 413، ح 16.<\/p>\r\n\r\n

‏23- مستدرک الوسائل: ج 2، ص 424، ح 21.<\/p>\r\n\r\n

‏24- بحار الا نوار: ج 75، ص 261، ح 64.<\/p>\r\n\r\n

‏25- بحارالا نوار: ج 1، ص 141، ضمن ح 30، و ج 75، ص 304.<\/p>\r\n\r\n

‏26- کافی: ج 2، ص 99، بحارالا نوار: ج 71، ص 38، ح 25.<\/p>\r\n\r\n

‏27- اصول کافی: ج 2، ص 115، وسائل الشّیعة: ج 12، ص 189، ح 1.<\/p>\r\n\r\n

‏28- بحارالا نوار: ج 73، ص 92، ضمن ح 69.<\/p>\r\n\r\n

‏29- اصول کافی: ج 1، ص 35، بحارالا نوار: ج 1، ص 185، ح 109.<\/p>\r\n\r\n

‏30- اصول کافی: ج 1، ص 102، ح 4.<\/p>\r\n\r\n

‏31- تحف العقول: ص 204، بحارالا نوار: ج 78، ص 41، ح 3.<\/p>\r\n\r\n

‏32- تحف العقول: ص 202، بحارالا نوار: ج 70، ص 64، ح 5.<\/p>\r\n\r\n

‏33- تحف العقول: ص 204، بحارالا نوار: ج 78، ص 140، ح 3.<\/p>\r\n\r\n

‏34- تحف العقول: ص 202، بحارالا نوار: ج 74، ص 196، ح 26.<\/p>\r\n\r\n

‏35- بحار الا نوار: ج 6، ص 159، ح 19، به نقل از خصال شیخ صدوق.<\/p>\r\n\r\n

‏36- خصال: ج 2، ص 542، بحارالا نوار: ج 52، ص 316، ح 12.<\/p>\r\n\r\n

‏37- بحارالا نوار: ج 73، ص 127، ح 128.<\/p>\r\n\r\n

‏38- اصول کافی: ج 2، ص 320، بحارالا نوار: ج 73، ص 171، ح 10.<\/p>\r\n\r\n

‏39- بحارالا نوار: ج 1، ص 94، ح 26، به نقل از تفسیر امام حسن عسکری علیه السلام.<\/p>\r\n\r\n

‏40- تحف العقول: ص 202، بحارالا نوار: ج 2، ص 129، ح 11.<\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n